Varjú Elemér: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. I. 1214–1457. (Budapest, 1908.)

in qua ipsa possessio Hene haberetur, ad fidem eorum deo debitam ipsis retulissent, quod ad memóriám hominum nullius alterius extitisset possessio praenotata, praeter quam annotati Lothardi et filiorum suorum supradictorum, infidelium domini regis, nec ullo unquam tempore ipsa possessio annotati Stephani et Ladislai ac ipsorum praedecessorum fuisset hereditaria; sed praedicti Johannes de Bogdán, Laurentius de Beztreth, Nicolaus deMeger, testes praedicti magistri Iwan, coram ipsis in responsionibus suis seu attestationibus hoc superaddissent, quod praelibatus Dominicus de Zygan non coactus, nec compulsus, sed iuxta suae beneplacitum voluntatis eundem possessionem Hene vendidisset Beke filio Thomae praenotato. Item eodem die et loco, videlicet in facie eiusdem possessionis Hene ipsi et dicta testimonia capituli similiter invicem procedentes et etiam palam et occulte secundario quo supra diligenter inquirentes, talem scivissent veritatem, quod praenotata possessio Hene, prout Nicolaus filius Andreae de Bachka, Jacobus filius Jacobi de Lonya, Ladislaus filius Stephani, Jacobus filius Andreae, Kopolch filius Karoli de Apaty, Stephanus filius Petri, Andreas de Wythka, Ladislaus de eadem Wythka, ac alii nobiles tunc inibi existentes, similiter fide ipsorum mediante retulissent, praelibatorum Stephani filii Dyonisii et Ladislai filii Dominici, fuisset hereditaria. Nicolaus autem, filius Andreae de Bachka praenominatus, unus ex testibus ipsorum Stephani et Ladislai, similiter coram ipsis in sua attestatione superaddidisset, quod eandem possessionem Hene ad ipsius recordationem filii dicti Lothardi similiter possedissent, sed tamen qua ratione ipsi eandem possedissent, se dixisset ignorare. Retulissent etiam iidem homines regii, praesentibus testimoniis dicti capituli, quod ex dictis communibus nobilibus et ignobilibus comprovincialibus, tunc in facie eiusdem possessionis litigiosae, ut praemissum est, existentibus, multo plures pro parte ipsius magistri Iwan, quam pro parte dictorum magistri Stephani et Ladislai voce publica haec affirmassent, quod saepedicta possessio Hene ad memóriám hominum nullius alterius extitisset, nisi Lothardi et filiorum suorum supradictorum. Quam etiam possessionem Hene ipsi cum aliis probis viris nobilibus et