Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. XII. (Pest, 1874.)

bus Regibuz Vngarie, felicissiine recordacionis, reliquisset, et eosdem sine aliqua imbecillitate corporum in bona sospitate conservasset, donec iideni Deo propicio et eoderu voleute natúre debitum persolvissent, ac demum circa nostram preservacionem ct curam cum omni fervore fidelitatis periciam sue artis exibuisset. Nos qui ex officio suscepti regiminis metiri debemus merita singnlorum, et unicuique iuxta meritum respondere ; consideratis eximiis fidelidatibus et meritoriis obsequiis ipsius Magistri Gerardi, predietis progenitoribus nostris et nobis indesinenter exibitis et inpensis, que longa essent ennarari per singula suo modo, in aliqualem recompensacionem serviciorum suorum, cum multo plura et maiora debuisset promereri, quandam terram Castri Zagrabiensis Tornoa vocatam, ex certa sciencia ct mera liberalitate, cum omnibus utilitatibus suis, vineis videlicet, molendinis, silvis fenetis et aliis pertinenciis suis universis, eidem Magistro Gerardo et per eum suis beredibus, hcredumque suorum successoribus dedimus, donavimjos et contulimus iure perpetuo et irrevoeabiliter possidendam; prout eciam illud idem iu priori privilegio nostro exinde confecto plenius continetur, et ipsum Magistrum Gerardum in corporalem possessionem dicte terre, consilio, svasione, voluntate et consensu Jobacliyni Bani tocius Sclauonie. dilecti et íidelis nostri, per Magistrum Manfredum, bominem nostrum, sub testi monio Capituli Zagrabiensis convocatis omnibus commetaneis et vicinis presentibus, et ipsis ac aliis non contradicentibus fecimus introduci; terram eandem a iurisdiccione Comitis Zagrabiensis, et marturinis ac collectis antiquis seu de novo inpositis et inponendis, et septum denariis annuis Bano debitis, omnimode et plenarie, omnium Baronum nostrorum consilio eximendo et penitus liberando. Mete eciam terre prefate, prout in litteris dicti Capituli vidimus contineri, boc ordine distinguutur : Prima scilicet meta incipit a parte meridionali a quadam arbore ylicis et protendit per quendam rivulum et pervenit ad quendam truncum castancarum, ubi regirat ad meridiem, ct per quandam semitam graminosam protendit directe versus ecclesiam quandam sitam in honore Virginia Gloriose; deinde revertitur ad orientem et pervenií ad quasdam arbores piri, quas arbores transiens per médium currit per