Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. X. (Pest, 1873.)

in quandam semitam ad magnam viam per médium ville decurrentem, deseenditur per eandem viam ad arborem cerasi, vbi exit de ipsa via, et uadit inter duas sessiones, ascenditurque ad quandam arborem piri, que est iuxta uiam, per quam viam eundo uenitur ad aliam arborem piri extantem iuxta vineam iuuenum predictorum, ascenditurque ad sepes vinearum earundem, et circuis ipsas vineas; ascenditur supra easdem uersus septemtrionem, etin uertice montis sunt due mete; abhinc itur ad quandam arborem quercus iuxta vineam extantem ; circa quam vineam deseenditur ad quandam semitam in médium vallis decurrentem, et vadis ad unam arborem piri in quadam vinea existentem ; ascendis ad uerticem ad duas metas terreas; itaque deseenditur uersus septemtrionem et intrat in quandam vallem, prope villám Vrh sunt due mete terree; dehinc ad arborem piri terra cumulatam, descendit in quandam vallem retro villám Wrh; et currendo usque ad finem ipsius vallis ascendit ad unam arborem ylicis consignatam pro meta, vbi intrat in quandam siluam Fvnesth uocatam ; in qua silua procedendo descendit usque ad aquam decurrentem de valle ad duas arbores fagy cruce signatas pro meta, ibique terminatur. In cuius rei memóriám presentes litteras nostro sigillo concessimus roboratas Actum anno Domini millesimo CC° nonagesimo sexto, mense Marcio; Stephano Cantore, Nicolao Custode, altero Nicolao Decano, ceterisque quampluribus ibidem extantibus. Dátum per manus Magistri Galli Lectoris Quinqueecclesiensis. (Eredetie börhártyán, a pecsét sárga-ibolyaszinü selyemzsinóron függ; a budai kir. kamarai levéltárban.)