Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. V. 1290–1301. (Pest, 1864.)
cti Saluatoris de Posonio facta, aliud par super collacione cuiusdam terre similiter Zelencb nuucupate; petentes a nostra Maiestate cum instancia, vt donacionem de predictis terris, ipsi Ecclesie Sancti Saluatoris factam, ratam babere et eadem priuilegia nostro dignaremur priuilegio confirmare. Quorum quidem priuilegiorum vnius tenor talis est : Ladizlaus Stb. (Lásd Fejér Cod. Dipl. V. köt. 2. r. 521. 1. hol azonban hibásan tétetik 1279 évre.) Item alterius priuilegij forma talis est : Ladislaus Stb. (Lásd felebb Okmánytarunk IV. kötetében 214. 1.) (N)os igitur peticionem dictorum Prepositi et Capituli Posoniensis considerantes fore legitimam et consentaneam racioni, et ea, que per ipsum dominuni Ladislaum Regem patruelem nostrum, intuitu pietatis prefate Ecclesie Posoniensis data et collata extiterunt, rata habentes, et nicbilominus (így) approbantes, predicta priuilegia de uerbo ad uerbum presentibus inseri faciendo, de Prelatorum et Baronum nostrorum , qui presentes aderant, consilio, duximus contirmanda, ita, quod presens nostra ratibabicio et confirmacio, prioris donacionis irreuocabile et perpetuum sit munimen. Volentes et edicto Regio, perpetuo duraturo, concedentes, quod prenotatas terras, cum earum vtilitatibus et pertinencijs vniuersis, memorati Prepositus et Capitulum Posoniensis Ecclesie perpetuo possideant pacitice et quiete. In cuius rei memóriám et perpetuam firmitatem presentes concessimus litteras, duplicis sigilli nostri munimine roboratas. Dátum per manus honorabilis et discreti viri magistri Theodori Prepositi Albensis aule nostre Vice-Cancellarij , dilecti et fidelis nostri, anno Domini M° CC° nonagesimo primo, Regni autem nostri anno secundo. (Hártya. A pecsét vöröszöld selymen függött. Pozsonykáptalani magánlevéltár, Capsa C. Faac. 6. Nr. 65. Knauz.)