Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars IV. (Viennae, 1778.)

„ rat compüftata, ut de luxuria minimé efíet fufpeda , quam etiam ,, pudicitia cominendabat. Toties e fumma invidia in gratiam, & fa„ vorem 'potentum aífumpta, e fauore viciíTnn in invidiam deturbata, „ rerum humanarum, inftabilisque fortume, diu fpedaculuin praebuit. ,, Juvenis orbata Viro, undeviginti annos nata, c^teros 11011 cultu, ,, niíi lugubri, non animo ., niíi inajíto transegit; cui íi quando lsetum „ aliquid contigit, omnein fpem, omnia gaudia repente dies unus in „ ludum, & lacrimas convertit. Cseterum nominis ejus claritudo „ multis ex caufis enituit : Patre enim Sigismundo I. Polonia; Rege, „ Matre Bona Sfortia illuftriífimíe in Italia proíapiac erat prognata; Sigismundi Auguíti itidem Polonia* Regis Soror, Reguin „ Hungária Joannis I. Conjux, Joannis II. Mater : ingenio autem, „ & indole ab omni avaritia femper fűit alieniífima, & in bene me„ ritos gratiííima, quos multis honoribus, & divitiis cumulabat; in „ expediendis rebus arduis pláne virili prudentia, & dexteritate erat „ prxdita; lingvarum Italica;, Polonicae , Germanic^ , Hungarica;, „ Latiníe perita, fatis conceífit Albse Juliae die i^. Septembr. anno „ Domini — — — Interim de juftis Regime perfolvendis ,, cura fufeipitur, adomato Regali apparatu corpus illius Albae Ju„ licE in Templo majori, & maxima cum pompa reconditur; cujus „ íepulchrum magniíicentiífime conftrudum erat, cum fequenri epi„ taphio : Non potuit generi virtus priEÍtantior addi, Nec donis, quibus h^c Diva Ifabella nitet: Edidit infantem Jani de fangvine Regis; Quo Duce Pannonii Secula tuta gerant. (15) GEORGIUS. De Georgio pauca admodum memória prodita invenio. Thurafchwambius illud adnotavit, quod cuin Hungari ex Conventiculo Hatvanieníi anno 1525. celebrato Budám rediiiTent, ac impetu in JudíEOS fado, eos depraedati effent, omniaque tumultu in tertium jam diem iinpleviffent, Georgii cumprimis authoritate fadum fit, ut conquiefcerent demum, Urbeque excederent. Rem , quia noftris aut penitus prasterita eft, aut non cum iis, qu& reapfe evenerunt, adjundis perfcripta; juverit Thurnfchwambii narratione, quanquam longiufcula