Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars III. (Viennae, 1778.)

„ ftrum quemlibet hamm ferie hortamur, & requiriinus, authorita„ te etiam, qua in hae Majeftatis Regiae, Domini noitri Clemen9, tiflimi, abfentia fungimur, vobis, & cuique veílrum fub onere ,, fedecim Marcarum gravis ponderis firmiter committimus, & mau„ damus, ut duin & quando limul, vei diviíim cum príefentibus „ íueritis re qui fi ti, vei aliquis veílrum requiíitus fuerit, ftatim in „ prsefentiam Teftimonii Honorabilis Conventus Eccleíise de Jaczov, ,, quod per ipíum ad hoc transmitti volumus, accedere, ibique ad „ lidem veftram Deo debitam, fidelitateinque pnefato Domino noílro „ Regi obfervandam, quidquid vobis de praeícriptorum proventuuin „ Pncpoíiturae Scepuíieníis proventibus, & decimis distradis, & in„ debite per aliquos ufurpatis, aut occupatis conílat — — —Litteris his, quid profecerit Blafius", commemorare non poffum; quod meticulofi homin.es, qui exordiuin litterarum communicarunt, ftnein exfcribi vetuerunt. Non improbabile eít, ut tempóra illa iniquiffima erant, parvum opera: pretium eatenus Blafium fecifie. Gönczinum certe, quod Eccleíiíe Scepuűenüs transfcriptuin alias memoravimus, tainetfi Anno u^o. e manibus Turzonum, adnitente cumprimis Ferdinando eripuerit, facere tamen non potuit, ut ejus einoluinenta diutius legeret; Turzoiiibus nihil non moventibus, ouo rurfuin oppidi potirentur, Ita privatis, qui non niíi fundos, divitasque petebant, Blaíio infeftis, Ferdinandus, ut eum folaretur prseter repetita edida, quibus in integrum reüitui jubeb'atur, inlignes favores adjecit. Anno enim 155 r. ei liberaliter indulfit, ut Ecclefis íuce beneficia cum vacaverint, dignis, beneque meritis conferre pofiit, quam in rem hujusce modi litteras dedit : ,, Nos Ferdi„ nandus éke. memorife cominendamus per prsefentes, quod nos re„ fpedum habentes ad íidem, integritatem, virtutem, & reliquas „ animi dotes Fidelis noitri, Venerabilis • Blalii de Varadin o Petri, „ Pnepofiti Eccleíiae Collegiatce Scepufienfis, Coníiliarii, & Magi„ ílri Cainerse noílro Hungarics, quibus eum cumulatum, & orna5, tum ab AltiíTimo effe perfpeximus : Quare eorum intuitu eundem „ ad Prsepoűturam etiam ipfius Ecclefise promoviinus, & illám íibi „ pleno Jure jam dydum contulimus; volentes itaque hujusmodi „ ejus promotionem, tum . majoris accefíionis ornainento decorare, „ tum etiam providere, ut beneficia Eccleűaílica dignis perfonis, „ & fufíicientibus conferantur Jus patronatus igitur nofirum Regiura, „ quod in ipfa Eccelefia Scepufienfi, ficut in cseteris Regni noftri „ Hungarise, more pnedecefforam noítrorum Divorum Hungarise Re„ gum habemus, eidem Blafio Praspofito pleno Jure duximus dan„ dum, & coníerenduin, illudque tamdiu, quousque illius Ecclefias „ Pradarura fungetur, in eundem transferendam : annuentes, & con„ ceden-