Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars II. (Viennae, 1774.)

S£CULI XVI. nfinationum veftrarum damno erit, & fiet. Dátum ex arce Scepufienfi ulíiaio die Decembris Anno 1584­Alexius Thurzo Pr3efedus Camera? Scepufienfis. Anno 1585- Procopius Scholtz Menhnrdenfis, eleSus Senior. i A nno 1587. die ig. Novembris in Congregatione Oiafzlenfi de novo ele­dlus eft in feniorem M. Antonius Piatner Paftor Leutfchovieníis. Anno 1588- die 8va. Octobris Copiae Chriftianorum cum Turci* prope Szikzoviam, oppidum, Comitatus Abauj varién fis, feliciftime dimica­runt. Confluxerant praediéto loco fex milliaribus infra CaíToviam, circiter fe­decim millia Turcarum; quibus fe fe magno aufu, & conamine, ac fortitudine noftrates duo niille equites Uneari, & Germani oppofuerunt. Turcae ad noftra­tiuin adventum oppidum incenderunt, pugna commiífa, incendium oppidi pu­gnantibus e longinquo lucem praebuit. Germani equites gravis armaturae, Sclo­peíarii exercitatiftimi, Turcam impetierunt, vulnerarunt , diftiparunt, non tamen multi occuouerunt, fed quilibet feptem aut Ocfto Turcarum cadavera juxta fe depofuit. Vinéli multi, & victoria penes hoftem effe putabatur. Dum haec fiunt, non humano certe confilio, fed fingulari DEI difpofitione, tre­centi Hungarici milites, qui jam palantes vagabantur, mutuis cohortationibus in unum agmen coiverunt, & honeftius fibi fore putarunt, fi pulchram pete­rent per vulnera mortem, quam fi ignobiles in ílumine (quod fatis tutum tran­litum noclurno tempore haud erat praebiturum) perirent. Et mox loco oppor­tuno nacto, hoftem praeftolati funt. In quos cum profunda no&e, hoftis praedabundus incidiffet, ii confilio e praefenti necefíitate capto, germanico mo­re , tympana pulfare, & tubas inflare jufterunt, & dornen JESU alta voce, more Germanorum inclamarunt. Hoc audito fono Turcae, quod exiftima­rent nóvum exercitum Germanorum fupervenifíe, velut pannico terrore per­culfi, diffugere cceperunt. Hos infecuti pauci illi, & Sigismundus Rákóczy Capitaneus Agrieníis, qui jam in Arcem Szerents conceíferat, magnam fu­gientium ftragem ediderunt, multos vivos cceperunt, quos cum vexillis Tur­cicis, poftea Imperátori Rudolpho obtulerunt, multos praeterea e captivis Chriftianis liberarunt; inter quos & Stephanus Homonnay, inter Proceres Hungáriáé fecundum Stephanum Báthori, «Sc generis fplendore, & propria vir­tute maximé infignis. In toto illo tradtu omnia Turcicis cadaveribus plena fuerunt; capita multis curribus in arces limitaneas devedta, & haftis praealtis, Ll 3 ve-

Next

/
Oldalképek
Tartalom