Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars I. (Viennae, 1774.)

remque partém Regni ferro, ac fiammá devaftatam; caede, & crudelitate om­nia permixta, nobis quoque imo verius nedűm nobis, qui in tanta calamitate gubernacula rerum Hungaricarum íufceperamus ; fed nemini quidem uni Prin­cipum Chriftianorum etiam viribus integris eam felicitatem eífe datam, (e) ut hoc inclitum Hungáriáé Regnum , a tanta tam potentis dominationis Turcarum fcilicet Tyranide poífet defendere, videntes etiam ex parte praefati Serenif­fimi Principis Ferdinandi Bohemiae Regis , tanquam in favorem potentiae Tur­cicae nobis non folum hoftilitates, ut diximus, publicas inferri; fed etiam ex­tremis nos adverfitatibus premi: ut necelTario extra Regnum noftrum proprium, ad Inclytum Poloniae Regnum falutis noftrse, & capeílendae commoditatis gra­tia , confulendi pro falute ejusdem Regni noftri íecederemus, eífemusque fo­iiciti, quo paéto Regnum hoc noftrum priftinae felicitati reftituendum foret? perpendentesque inter nos difcrimina, unicam eífe penitns viam, ad falutem Patriae praefervandam; fi ab hoftilitatibus praefati SereniíTimi Bohemiae Regis liberari poííemus, quod etiam módis Chriftiano Principe dignis obtinere volui­mus, &conati fumus; fed eumab ea infeftatione (T) aequis conditionibus aver­tere non valuimus. Dei Omnipotentis miferationi, & noftrae juftitiae confi­dendo, ad confilia pacis, & concordiae cum Imperatore Turcarum ineundae veniendum duximus. Quod cum & nobis, & caeteris Prselatis, Baronibus, & Regni noftri praedidti Proceribus utriusque ftatus fumme placuiffet, quaerere­íurque, quis ad tantum negotium tranfigendum idoneus, ad Turcarum Impe­ratorem mitti poífet ? quem alioqui adeundi nulla fecuritas, nulla quoque fpes pacis coníiciundae fe offerret; ipfe Hieronymus extitit, qui vitám fuam pro no­bis , & falute Patriae, Regnique noftri omnibus occurrentibus periculis expo­neret, & munus hujus onerofifiimae legationis ultro fufciperet: quo praeterom­jiem opinionem tanto confilio, tantaque prudentia funcftus eft, ut nonfolumfae­dus cum Vicftore folertiííimo, ac populo bellicofiíTimo; fed pacem perpetuam inter nos, ac Excellentifiimum illum Principem Dominum Solymanum, poten­tiíTimum Turcarum Imperatorem, ac inter utrosque populos honeftiftimis con­ditionibus confecit, nobisque íua induftria miferam, ac calamitofam Hungáriám ex (e) Multa hiccongefta funt, quae ad devandam Turcicse Societatis invidiam num fuf­ficiant ? alii viderint. Zapolyus fane, ut deli&i hujus macularn elueret, Franci­fci Galliarum Regis exemplo tueri fe confueverat, quemadmodum poft Iftuanflium Timon, aliique memorant. (f) Refpondere nempe poterat Ferdinandus Zapolii Legatis, quod olim Alexander M. Darii Nunciis; fi fecundus, & nou par mihi vellet haberi, facerem forfitan, quae petit. Curt. LibroIV.

Next

/
Oldalképek
Tartalom