Linzbauer, Franciscus Xav.: Codex Sanitario-Medicinalis Hungariae 3/2 (Budae, 1855)
Continuatio prima regiminis imperatoris ac regis apostolici Francisci (II.) I.
67 De venditione pharmacorum. §. 58. Venditio pharmacorum est duplicis generis, una sic dicta manualis (Handverkauf) erga simplex advenae cujusque petitum; altera erga postulationem medicam, formula sic dicta medicinali charta exarata expressam. §.59. Venditione sic dicta manuali promi possunt ea tantum genera medicamentorum, quae mitem aliquem effectum in corpus humanum exerunt, quae- ve uriiversim nec in nerveum, aut musculare systema gravius influunt, neque evacuationes quasdam notabiles ciere solent. §. 60. Medicorum magistratualium intererit curiose rescire: quaenam phar- maca in gremio suae Jurisdictionis sint objectum venditionis manualis. Si quaedam , caeteroquin minus actuosa, certis temporibus, certaque sub constitutione epidemica promiscue adhibta videantur noxium aliquem in cives influxum habitura , pertinebit ad eorum officium de istorum venditione manuali in id tempus interdicenda actutum ad Magistratum publicum referre. Si venditio manualis u- spiam solita in omne tempus interdicenda Physico videatur, debet ejus Opinio cum suis momentis prius substerni dirigenti Dicasterio, quod deinde super quaestione decidet. Singularem attentionem impertient Medici magistratuales iis pharmacis, quae in tenerioris aetatis ipsorumque infantum usum promiscue solent deposci, utpote quorum corpora multo facilius etiam a medicamento minus actuoso laeduntur. §. 61. Circa promenda erga postulationem formula medicinali expressam medicamenta sequentes regulae sunt Apothecariis observandae : a) Nocte, diuque velApothecarium ipsum vel Sodalem approbatum necesse est praesto esse in Pharmacopolio, aut ejus vicinia. ne aegrorum ministerium ullam ex hoc capite moram patiatur. Solis tyronibus dispensatio medicamentorum nunquam possit commissa esse. b) Ut erga formulam medicinalem promi medicamentum ex Pharmacia possit, debet illa exarata esse a persona medica, de cujus jure exercendae pra- xeos Pharmacopoeo legitime constat, debetque eadem formula debita subscriptione provisa esse. c) Ut Pharmacopoeis de jure exercendae praxeos medicae personarum medicarum legitime constare possit, quisque Medicus aut Chirurgus, sive militaris sive civilis alicubi domicilium fixurus, Diploma suum exhibebit Medico magistra- tuali, qui ejus legitima conditione comperta, factam sibi exhibitionem, ejusque diem inscribet ipsi diplomati, simulque statim referet Magistratui politico: eidem Medico competere jus exercendae praxeos medicae, qui hoc ipsum omnibus in gremio existentibus Pharmacopoeis intimabit. Si Medicus magislratualisDiploma non legitimum censebit, datis exhibenti Medico Reversalibus exhibebit idem Magistratui civili, qui ulteriores circa ejus conditionem indagines apud Facultatem medicam, cujus nomine exaratum est, faciendas habebit. di) Apothecarii, proprium vendendorum pharmacorum jus assertum habentes, vicissim prorsus abstinebunt ab iisdem, quod dicitur, praescribendis, instituenda aegrorum etiam ad propolium venientium curatione, et medicamentis erga formulam a se concinnatam dispensandis. Contra facientes mulctac pecuniariae 50 11. obnoxii sunto. e) Ouisque Pharmacopoeus habebit in officina sua Consignationem omnium personarum medicarum legitimarum in eodem loco aut urbe degentium. f) Si adferatur in officinam formula medicinalis a Medico extraneo subscripta, cujus et nomen et scriptura cognita sint, poterit Apothecarius ei formuo •• Caput V.
