Linzbauer, Franciscus Xav.: Codex Sanitario-Medicinalis Hungariae 3/2 (Budae, 1855)
Continuatio prima regiminis imperatoris ac regis apostolici Francisci (II.) I.
65 sori testimonium super administrata re pharmaceutica, et officii gesti diuturnitate exarat Medicus magistratualis, nisi forte fraus, et res mala fide procurata publice probata sil. §. 44. Magister artis pharmaceuticae sive propriam sive alienam Pharmaciam administret, non potest aliud sive privatum, sive publicum o f f i— c i u m assumere, quod eum statis quotidie, aut magnam anni partem horis a suo domicilio, et sua in Pharrnacopolio praesentia avocet. §.45. Idem, si a loco domicilii in longius tempus abscedere velit, debet hoc suum consilium Medico magislratuali notum facere, simulque indicare, quomodo interea de debita Apothecae cura provisum sit. Si Medicus magistratualis asserat ista se provisione acquiescere non posse, Apothecarius consilium proficiscendi non potest exequi. Caput IV. De instructione Pharmaciarum. §. 46. Aedes servandis et vendendis medicamentis servitura solum debet habere siccum, et e bonis materialibus structa esse: ne ipsa eorumdem corruptioni faveat. §. 47. Eadem complecti debet commoditates sequentes: l-o. Officinam, seu conclave, servandis in proximam necessitatem, promendis, et venum dandis medicamentis inserviens, quod amplum, siccum, aéri facile pervium, et lucidum esse oportet. 2-o. Laboratorium seu conclave faciendis in eo materialium, chemicis et physico-mechanicis mutationibus destinatum, et idonee instructum. 3-0. Iis locis, ubi major quaestus pharmaceuticus majorem medicamentorum penum, in sola officina non satis explicandam, deposcit etiam promtuariurn, cameram materialium dictam. 4-o. Cellarium aut alium locum contra anni intemperiem aequabiliter praemunitum pro servandis aquis, spiritibus, oleis. 5-0. Pavimentum mundum asseribus expositum pro siccandis et reponendis floribus, herbis, radicibus. §. 48. Quaeque medicamenta propriis et distinctis vasis oportet esse reposita, quae illorum qualitates non mutent, aeris, madoris, sordium quarumque accessum arceant, remixtionem medicaminum inter se impediant. §.49. Quaeque vasa signationem debent habere durabilem, et distinctis literis expressam, quae nomen medicamenti eodem contenti indicet, quo magis fortuita quaecunque horum commutatio prohibeatur. §.50. Omnis Apotheca debet esse provisa cunctis mensuris et ponderibus ad dispensationem medicaminum requisitis, speciatim autem et sufficienti numero debent praesto esse minima quaequac ponderum elementa, et subdivisiones, ad exacte appendendam medicaminum actuosorum dispensationem. §. 51. Venena aut medicamenta intensam venenatam vim exerentia, non tantum propriis vasis diligenter reclusa esse debent; sed insuper etiam peculiari armario , sera propria clauso reponi, cujus clavis semper penes Provisorem sit. Pro iis dispensandis peculiaria oportet adesse instrumenta, vasa, stateras, mensuras, alii dispensationi non adhibendas. § 52. Quae pharmaca simplicia praesto haberi debeant in quaque Apotheca, illa norma pharmaceutica, quam Dispensatorium vocant, expressum habetur. Quantitas cujmque, qua instructam isse Pharmaciam oportet, admetienda est partim consvetae consumtioni, partirn majori vel minori ejusdem comparandi difficultati. Etiam nimia quorundam penus potest habere vitium, quod inpri- mis valet ad medicamenta indigena ea, quorum qualitates facile ab aeris aliorumque adjunctorum influxibus mutationem subeunt. 5
