Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1910

Index

— 54 Nr. 2125. De clericis ad Americam et ad Philippinas insulas peregrinantibus. 3-o quae, sive ut professae, sive ut novitiae, ab alio Ordine vei Congregatione religiosa dimissae fuerint; vei si professae, dispensationem votorum obtinuerint; 4-o quae jam admisae, sive ut professae, sive ut novitiae in unam provinciám alicujus Ordinis vei Congregationis et ab ea dimissae, in eamdem vei in aliam ejusdem Ordinis vei Congregationis provinciám recipi nitantur. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Romae, 4. Januarii 1910. L. f S. Fr. J. C. Card. Vives, Praefectus. D. L. Janssens 0. S. B., Secretarius. Coloczae, die 7. Április 1910. DECRETUM. De clericis ad Americam et Philippinas Insulas profecturis. Clericos peregrinos, a remotis transmarinis oris venientes, juxtaveterum Patrum statuta, et canonicas sanctiones, tit. 22. lib. 1. Decret., ipsasque prudentiae regulás, nonnisi caute ad sacri ministerii exercitium esse admittendos, neminem profecto latét. Nam propter distantiam et dissimilitudinem locorum, de personis earumque qualitatibus ac de valore documentorum, quae ab advenis exhibentur, justum judicium tute expediteque fieri saepe difficile est; fraus ac dolus (teste experientia) aliquando subrepunt; unde periculum passim imminet, ne indigni ac nequam viri super gregem fidelium constituantur cum gravissima divinae majestatis offensa et rei christianae jactura. Ad haec arcenda discrimina S. Concilii Congregatio, de speciali mandato SSmi D. N. Leonis XIII. circularibus litteris ad Italiae et Americae Ordinarios die 27. mensis Julii 1890. datis legem túlit, qua italorum sacerdotum migrationem in Americam certis regulis contineret. Hujusmodi regulae hae sunt. 1. In futurum prohibentur omnino Italiae Episcopi et Ordinarii concedere suis presbyteris e clero saeculari litteras ad emigrandum in regiones Americae. 2. Excepto tantummodo admitti poterit, onerata Episcopi conscientia, pro aliquo ejus dioecesano sacerdote maturae aetatis, sufficienti sacra scientia praedito, et vere justam afferente emigrationis causam qui tamen, bonum testimonium habens intemeratae vitae in operibus sacri ministerii cum laude spiritus ecclesiastici et studii salutis animarum hactenus peractae, solidam spem exhibeat aedificandi verbo et exemplo fideles ac populos ad quos transire postulat nec non moralem certitudinem praestat nunquam a se maculatam iri sacerdotalem dignitatem exercitatione vulgarium artium et negotiationum. 3. Sed in hujusmodi casu idem Italus Episcopus et Ordinarius, omnibus rite perpensis et probatis, rem absque sacerdotis postulantis interventu agat cum ipso Ordinario Americano, ad cujus dioecesim ille transire cupit, et habita ab ipso Americano Ordinario ejusdem sacerdotis formali acceptatione, una cum promissione eum ad aliquod ministerii ecclesiastici raunus deputandi, de omnibus et singulis ad memoratam S. Congregationem Concilii referat. Quae si tamen assentiatur, tunc poterit Episcopus discessorias litteras concedere, communicando cum Americano Antistite per secretam epistolam, nisi ei jam cognitae sint, notas emigrantis sacerdotis proprias ad impediendas fraudes circa subjecti identitatem. Ex ea dioecesi ad aliam in America eidem sacerdoti emigrare ne liceat absque nova sacrae Congregationis licentia. 4. Excluduntur in quavis hypothesi presbyteri ritus orientális. 5. Quod si non agatur de emigratione, sed de alio Italiae sacerdote, qui ob suas peculiares honestas ac temporaneas causas