S. Mahunka szerk.: Folia Entomologica Hungarica 43/2. (Budapest, 1982)

Nouvelle-Calédonie: Baie du Sud [Prony] [Coll. DELAUNEY] (1 Ex. IRSN), id., Coll. DE­LAUNEY (2 Ex. MNHP). - nés Loyauté [Loyalty Is.]. Lifu I. [Ile Lifou], nr. We [Oue], 2-35 m, 26.-28. III. 1968, leg. T.C. MAA (1 Ex. BBM). Verbreitung. Kosmopolit, mit Produkten eingeschleppt; sie stammt wahrscheinlich aus dem tropischen Afrika (nach HALSTEAD). Eine Wiederholung der Originalbeschreibung halte ich für überflüssig, weil diese Art eine allgemein bekannte, kosmopolite Art darstellt, welche auch in Neukaledonien eingeschleppt ist. Sie ist aufgrund der charakteristischen Wangenform leicht zu erkennen. 20.2. Palorus laxipunctus Fauvel, 1904 1904 Palorus laxipunctus Fauvel: Revue Ent., 23: 176 (Locus typicus: Nouméa, Baie du Sud). 1916 Palorus laxipunctus ,Heller: in SARASIN, F. & ROUX, J.: Nova Caledonia, A. Zool.: 253. 1967 Palorus laxipunctus , Halstead: Bull.Br.Mus.nat. Hist.Ent., 19 (2): 86, Fig. 10. Literaturangaben. Nouvelle-Calédonie: Nouméa [Coll. WALKER]; Bale du Sud [Prony], Coll. DEPLANCHE (nach FAUVEL). Untersuchungsmaterial . Lectotypus o (design. HALSTEAD) und 2 Paralectotypen: Nouvelle-Calédonie: Nouméa [Coll. WALKER] (ERSN); Baie du Sud [Prony] [Coli. DEPLANCHE] (1 Paralectotypus, ERSN). Nouvelle-Calédonie [New Caledonia]: Forest along Rd. Bourail-Houailou, III. 1959, leg. N.L. H. KRAUSS (1 Ex. BBM). Verbreitung. Neukaledonien (Grande Terre Zentral und SO); Australia (Queensland, Neu-Süd-Wales), Neuguinea. Originalbeschreibung. "Ab omnibus forma lata, brevlore, thorace brevissimo, tertla fere parte latiore quam lon­giore et Btriarum punctis fortioribus et duplo remotioribus primo visu distinctus. Rufoferrugineus, nitidulus, pedibus dilutioribus, antennarum articulo 11° rufotestaceo, elytris sericeo-alutaceis. Antennae crassae, breves, arituclo 3° 2° vix longiore, 4-10 duplo latlorlbus quam longioribus. Caput fortiter punctatum, fronte antice truncata et abrupte marginata, medio apice tantum piano, oculis quam in de ^resso tertia parte majoribus. Thorax lateribus parallelis licet antice fortiter arcuatim angustatus, angulis anticis obtusis, posticis rectis, propter basin utrinque sat sinuatum quasi retroproductis, medio ad latus vix foveolatus, dense parum subtilius quam in Ratzeburgi punctulatus. Elytra duplo longiora quam latiora, striis latius inter se remotis, interstriis omnino planis, omnium subtilissime punctulatis. - Long., 3 1/4 mill." Bemerkungen. Unter den Arten der Gattung Palorus Mulsant, 1854 ist P. laxipunctus Fauvel, 1904, eine der grössten. Charakteristisch ist für sie der breite, seitlich etwas gebogene, oben fein punktier­te Halsschild und die gerandete Basis, ausserdem die erweiterten - im vorderen Drittel am brei­testen - Flügeldecken, welche feine Punktreihen und abgeflachte Zwischenräume haben. 21. Gattung: ULOMA Latreille, 1829 1829 LATREILLE in CUV 1ER: Règne anim., ed. 2, V: 29 (Typus: Tenebrio culinaris Linnaeus, 1758). 1955 KASZAB: Proc.Hawaii.ent.Soc, 15 (3): 480. 1982 KASZAB: Acta zool. hung., 28 (3-4): 233-291. 1856 Melaaia Mulsant: Opuscent.J. : 160. 1904 Melaaia , Fauvel: Revue Ent., 23: 179. Eine sehr weit verbreitete Gattung, mit mehr als 150 beschriebenen Arten. Aus Afrika sind etwa 20 Arten, aus Nordamerika 5, aus Mittel- und Südamerika 27, die übrigen sind von Europa über Asien bis zum Pazifik, im Süden bis Neuseeland und Australien verbreitet. Besonders viele Arten sind aus dem papuaniBch-pazifischen Gebiet beschrieben und von dort sind noch mehr zu

Next

/
Oldalképek
Tartalom