S. Mahunka szerk.: Folia Entomologica Hungarica 43/2. (Budapest, 1982)

32.3. Isopus viiidipennis (Fauvel, 1904), comb.n . 1904 Episopus viridipennis Fauvel: Revue Ent., 23: 203,204 (Locus typicus: Nouvelle-Calédonie). 1916 Episopus viridipennis , Heller: in SARASÉN, F, & ROUX, J. : Nova Caledonia, A. Zool. 11:254. Literaturangaben. Nouvelle-Calédonie, Coll. TOUCHET (nach FAUVEL). Untersuchungs m ate rial . Holotypus Ç von Episopus viridipennis Fauvel: Nouvelle-Calédonie, Coll. TOUCHET (ERSN). Verbreitung. Neukaledonien '(? Grande Terre). Endemisch. Originalbeschreibung. "Forma oblongo-ovali E. convexo vicinus, sed dimidio minor, capite tharaceque aeneis, hoc basi BUICO integro transverso, profundo, sinuato, elytrisque viridibus omnino distinctus. Pal­pi, antennae tarsisque rufi, pedes caeterum picescentes. Convexus, nitidus. Caput inter antennas dense subtiliter, fronte et vertice subtilius, punctatum. Thorax sat transversus, sat dense sub­tilissime puactatus, a basi ad apicem sat fortiter subarcuatim attenuatus, margine antico trun­cate, marginato, angulis anticis rotundatis, minime productis, lateribus tenuiter marginatis, ante angulos posticos parallelis, basi bisinuata. Scutellum minimum. Elytra baBi thoracis latitudine, inde versus medium leviter ampliata, circa apicem acuminata, obsolete striatopunctata, inter­striis subtiliter dense punctulatis, haud carinatis. - Long., 6 1/2 mill," Bemerkungen. Flügeldecken blau, mit Spuren von erloschenen Punktreihen, Kopf und Halsschild schwarz mit leichtem Metallschlmmer. Stirn breit, quergewölbt und punktiert, Clypeus und Scheitel nur äusserst fein, erloschen punktiert. Vorderecken des Halsschildes stumpf abgerundet. Mittelbrust seitlich ohne Ecken, Hinterbrust seitlich grob punktiert, ziemlich lang, vor den Hinterhüften ohne Querfurche. Prosternum zwischen Vorderrand und Vorderhüften breit, etwa halb so lang wie eine Mittelhüfte. Nächstverwandte Art ist. I. violaceipennis (Fauvel, 1904), welche kleiner ist, Flügel­decken mit groben Reihenpunkten, unpunktierter Hinterbrust, wo eine Querfurche vor den Hin­terhüften vorhanden ist. 32.4. Isopus violaceipennis (Fauvel, 1904), comb.n . 1904 Episopus violaceipennis Fauvel: Revue Ent., 23: 203, 205 (Locus typicus: Baie du Prony, Ile Nou). 1916 EpisöpuB violaceipennis , Heller: in SARASÉN, F. & ROUX, J.: Nova Caledonia, A. Zool.II; 254. Literaturangaben. Nouvelle-Calédonie: Baie du Prony, Coli. DEPLANCHE; Ile Nou, Coli. DEPLANCHE (nach FAUVEL). U.ntersuchungsmaterial. Lectotypus o von Episopus violaceipennis Fauvel: Nouvelle-Calédonie, Baie du Prony [Coli. DEPLANCHE] (IRSN, . an demselben Nadel ist auch die Fundortetikett: Re Nou ebenfalls aufge­spiesst). Verbreitung. Neukaledonien (Grande Terre SO). Endemisch. I Originalbeschreibung. "A praecedente r viridipennis 1 magnitudine multo mfnore, forma convexiore; capite thora­ceque nigris, alutaceis, parum nitidis; elytris violaceis; antennis brevioribus; capite ante oculos transversim fortiter impresso, toto vix punitulato, fronte bifossata; thorace adhuc subtilius punctulato, antice multo fortius, postice etiam sat angustato, margine antico immarginato, basi vix sinuata; elytris profunde aequaliter striatopunctatis, versus apicem tantum obsoletis, stria­rum punctis duplo majoribus, interstriis parcius punctulatis, extemis convexiusculis optime dis­tinguendus. - Long., 5 mill." Bemerkungen. Ausser den in der lateinischen Diagnose erwähnten Merkmalen sind noch folgende Charak-

Next

/
Oldalképek
Tartalom