Bél Mátyás: Buda város leírása 3. Buda visszavívása (Budapest, 1993)

SECT. I. HISTORIAE VRBIS BVDENSIS PERIOD. IL 411 remifiJTe a ferocia', vir fortiftimus^ fed, quod trium horarum indu­cias , deliberandi caufía pofccret, ex vero denegatae a nofhis fuerunt ^ res omnis , facile tunc quidem adhaefit. Euenit interea, vt partim cuniculis, partim grandioribus tormentis, laxiores, in horas lingulas, ruinae in moenibus fierent. Quo vifo, Abdyus, vt flue noftris remo- ram poneret, fiue fuis fucum faceret, duos Agas, in caftra, obfidum loco ablegat, atque impetrat a Lotbaringo , vt praefectorum aliquem ad fe, cum agendi poteftate , nihil cunctatus, mitteret. Fuit is Creitzàus Baro. Admiifum, vitra, quam a barbaro fperaffes, humaniter accipit Abdyus , coactoque fenatu, de Tokolio, deque Vezirio , acerbe con- queftus; illi, tamquam qui bellum conflaíTet} huic, quod tardaret fup- petias , dira quaeque imprecatus : nunc demum fe aduertere , inquie- bat, \n quod fit conieflus difcrimen ! quant um uis autem, ancipi ti fe circimuentum periculo videat , non pojfe tamen inducere animum , vti acropolim Turcici imperii, Budam, Germanis dederet ; maxime , quod capto licet muro extimo , vrbis pars maxima fuperet inconcujfa. Adten- derent fibi Chriftiani, neque fucceffu nuperi adfultus, inflarentur ,• pro­nos , in vtramque fortunam belli cafus ejfe folere ,• fln eo res perdüli a fuerit, vt fles nulla flt fuper , vrbis feruanda, pojfe tunc rationem ini- ri, quemadmodum, (f obfejfls fatis fiat, (J obfefioribus : nominaret mo­do, Christianorvm Vezirivs , ( ita Lotharingum adpellabat) vrbes arces , quas vellet, optima fide Tureas iis decejfuros ; modo Bvda flbi relinqueretur. Reipondit Creitzius, nihil fibi, in eam rem, deman­datum elle i non defore Caelari arma , quibus arces reliquas expugna­ret \ nunc Budam peti, & propemodum teneri iam. Haec, in fenatu acta lunt. quo dimiifo, leducit barbarus in conclaue intimius Creitzium, ibique, adftante Mujftio Budenfi, palam profitetur: non fe tam perti­naciter a dedendae vrbis confiliis abhorrere, quin adlentiri vellet Chri- ftianis, modo vnius deditione vrbis, pax polfet redimi. Hic vero iterum Creitzius, nihil le horum in mandatis habere , regellit ; relatu­rum tamen ad Lotharingia Ducem , curaturumque , vt quam primum certior fieret, quae fit Caelarianorum lententia. Dum haec cum Ab- dyo , Creitzius, nulla ab oppugnatione celfatio fuit. Epulis poftea adhibitum adparatiffimis, tam blande humaniterque habuit Creitzium, vt non hoftem crederes, led contubernalem: tandem, iunctis dextris, dimifliim, per Viennenfem portam exire iuflit , vt longior elTet per plateas vrbis proceftio j has enim, honoris teftificandi caulfa \ reuera autem, vt oftentaret fuperftitem militem \ Ianitfcharii, vtroque late­re , denfatis ordinibus ftipauerant. Vt ad Ducem retulit Creitzius * quas tradendae vrbis conditiones dediflet Abdy-Achman, mira res, & in- faniae fimilis vifa eft omnibus, qui in fenatum fuerunt adhibiti. Proin­de, nuntiatur poftridie, homini praefidenti j nihil confilii lalutisue ob- ièflis fupereife , nili in dedenda vrbe : id, ni feftinarint exlèqui, da­turos peruicacis tarditatis poenas. Nimirum,. addebat animum Ab- dyo, Vezirii, cum exercitu aduentus : idem vero, fimul vrgebat no­F f f 2 ftros, mittit m cnflrn <ibß. des, Creit- zio, ia ur­bem able- yitoi quii ili i e adum : reditCreït- zius Inte­re irritât

Next

/
Oldalképek
Tartalom