Bél Mátyás: Buda város leírása 2. A török Buda (Budapest, 1990)
Tartalomjegyzék
SECT. I. HISTORIAE VRBIS BVDENSIS PERIOD. II. 289 defertoris primo , (fl mox atrocijjimi fui hofiis. Id, faut cadis facinus, immani imperatoris ïuflflu, non iure modo , fed ad laudem etiam •vera ivirtutis , atque iufiitia , patratum videri volebant barbari, qui faeramentum militia , nullo , vel prafentis metu mortis , violandum cenfe- bant. Addit poftea : Quod fortajfe , aquum exifiimari poflet, nifi atrox , atque perpetuum , barbari hoßis, in noßras gentes, odium, fi iußa humanitatis iura afiimentur, eleuaret penitus , euerteret. Cur enim Germani, qui beneficio eius peccauiflent , (f diplomata concefia libertatis obtinuiflent, vsque adeo crudeli nece mulliandi videri potuerint, quam ipfe Solymannus , in ea, aliena perfidia caufia propriam , abrupta fidei notam, (f, quam quarebat, iufiitia laudem > tam crudeli, quam turpi fententia prauerteret ? Haec de Germanorum caede. De Nádasdio, diferepant feriptorum fententiae. Enim vero ex Istvánfii relatione, Nadasdivs fupererat, leu tradendus Iohanni , aduerià Danubii ripa, metanti , fiue militari fupplicio adficiendus. Igitur, e cuftodia teftudi- nis concameratae educlus, Ibraimo fiftitur . a quo, praeter morem fuum, acrius increpatus, quod Budam, fedem regum Hungáriáé, Hun- garus ipfe, contra Regem Hungarum Iohannem , & aduerfus inui&as Ottomannici imperii copias, fingulari pertinacia defendiflet. Tunc, duobus Czaufis, quos Tureae vocant, ac certo Ianitferorum fatellitio , penes ripam Danubii deducendus, per fieciem Iohanni Regi tradendus, re tamen vera, in fubietlum flumen pracipitandus, adtribuitur : comitante eum ex famulis, folo Francifio Semieo, tunc ado le fi ente, quem pofieay ad magnos honores prouexit. Itaque, multa (fl grau ia animo verfans , repente in nauim, quam prope ripam fluminis fors fortuna obtulerat, praceps infilit, Ianitferis eum retentare , arrepta eius chlamyde , contendentibus, ipfe tamen difii[fla, atque eis reliti a vefie, nauim impellit, magna collutiatione cum fluuio habita, fine vllo remigio, circa ve (fer um, in aduerfam ripam , penes quam Iohannes, cum fuis metabatur , agre delatus efi. Eum tunc, cum Gritto, in tentorio cœnantem reperit, eius- que genibus prouolutus , quamquam a Iohannc , fub primum adflfeBum vix cognitus, ob veteris offenfa memoriam, Didymus adpellatus efflet, veniam ab eo obtinuit, apud illum diu in gratia ac pretio habitus efi. Verba funt Istvánffii (g.). Ac de occupata quidem, ad eum modum, Buda, & cæfis Germanis, nemo faceflet negotii quidpiam. Nádas dii, fortunam illam, in fabulis habet P. Kazy e S. I. (h.) : Fabula, inquit , proximum videtur, quod narrat, Istvánffyvs , Révaivs , & Caspar IoNGELiNvs, nimirum -, Nadasdium, ex ergaftulo edu&um, atque ab Ibraimo afperrime obiurgatum eiTe, tum certis Czaufiis, & Iani- tfaris traditum, vt dedudtus ad Danubium, quali Iohanni dedendus foret, re autem vera, in flumen praecipitaretur. Quare, Nádas dius, capitis periculum fe adire animaduertens, in fcapham repente infiluit, Turcisque fe retinere volentibus, pallium dimiflt, ac demum grandi Tom. III. Oo nifu, g.) Eodcmloco, p. 157, 12. hi) Breui Commentario Rerum in Hungária &c. geftarum , p. 11. Nádasdii fatM eant Io- hanne, re- conciliatio i an, Turearum manat, remigio ■ofm, eaaferit, excutitur.
