Bél Mátyás: Buda város leírása 2. A török Buda (Budapest, 1990)
Tartalomjegyzék
COMIT, PEST, PILIS, SOLTH, PARS SPEC. MEMBR.IÏÏ. duciis confedis, bonus itlc, ConfiantinopoU , dcuoratisque, fexccntis jtincruru moleítiis, tandem Budam (n.) tenuit. Cum tam effet in connect u Buda, 'veniunt nobis ob ui am, iujfu BaJJa, ex eius familia aliquot, cum plerisque Chiaufjis ; fid in pnmif vifienda, iunenum, m equis multitudo , propter nouitatem ornatus , qui erat huiusmodi. In aperto capite, quod eis plerumque rafum eft, cutem, longa linea inciderant, cui 'vulneri plures pinnas cuiusque generis, inferuerant: ipß,ft illant es cruentis guttis, dijjimnlato dolore , veluti finfus expertes, Uti (fi hilares ferebantur. Ante me proxime , pedites aliquot ambulabant, horum vnus, veluti anfa- tus , fiubnixis nudis brachiis, ingrediebatur, quorum vtrunique, fiupra cubitum cultello, ( quod genus nos Pragenfis 'vocamus ) transfixum habebat. Alius, a fiuperiore parte, vmbiculo tenus, nudus incedebat. Sic fiifia, duobus locis infra fiupraque lumborum cute, vt illae traicftam clauam, tan- quam e cingulo, pendentem haberet. Alius, in 'vertice capitis, equi file am, pluribus clauis fixerat. Sed id vetus erat, clauis ita cum carne coalitis, vt nihil monerentur. Hac pompa, Budam fumus ingrejfi, (j ad Bailam introduit . cum quo mihi, de fide induciarum, adfiante Sandxo, firmo prolixior. Con- ßit er at intra limen atrii, egregia illa, contemptrix doloris i unent us, in quam, sum oculos forte coniecijfem, quant ex me BaJJa, quid mihi videatur ? rei e, inquam, nifi quod illi, de fit a cute faciunt, quod ego de mea vefie nollem. nam, malim mihi fier nari integram. Rißt Bajfa, nosque dim fit. Hem ! generis humani probra, nifi præfligiæ fuerint, quas incautus forte Bvs- BECKivs, fpedarit. quod difficile cR ad credendum. Equidem, fic opinor, Mafsvlagum potauilfc, prodigum, fui ipfius cruoris, genus, ex fè quidem nequam , íed , velana illa potione, iam etiam furens. Hxc, de Buda, ne filcrcmus, & res ipla pofccbat, & Bvsbecku, qua cft apud dodos, auctoritas. §. X L I. Toigenes, fuccejjor Hiiljo datus: tius inçe. vium ai que fucino, ra : Caflbnus : H Aly demum, cuius fupra meminimus, inter purpuratos maiores adfeito, Toigones (o.) in praefedura Budenfi fucceffit. Vix ille magiflratum eum adierat, cum Hamfit , anno MDLIII. Filekum occupanti, opportunas fuppetias adminiltrauit -, vt ab his exordiis, felices in pofterum fucceiius deduceret. Atque, erat omnino irrequietus Toigonus, nullam, tota circum regione, a bellis cellationem faciens. Caposvárum 'enim vero, Corothnam , & Babocfiam, tamquam fulmine perculfas, breui, neque operola, anni MDLV. expeditione, occupat, exercitumque, pone Szigcthum, Quinqueeccle- fias, atque hinc Budam reducit -, ipfo Szigetho , ex facili potiturus, fi, quod fuadebant duces reliqui, conflernato Kerecsènio, arcis cius præ- fedo, vim adhibere voluillet. Toigono, flue fatis fundo, fiue translato aliorfum , Cajfonus (p.J, Solymanni iulïu, furrogatus efh Prima is n.'j Epiílola ív. p. 295. *0 IkïVANFFVVS Lib. XIX. p. 35-4, 30. />.) Istvanffyvs , Lib. eodem, p. 370, 28.
