Fabó András: Monumenta evangelicorum Aug. Conf. in Hungaria historica III.
VI. Comitatus posoniensis - Parsgeneralis
201 clesiastíco; ast in principiis studium ejus carcere viennensi, cui includebatur, impeditum fuit. Ex eodem aegre liberatus insidiis per reverendissimum Nicolaum Telegdy positis obnoxius, in diversis partibus regni prodesse potius nitebatur ecclesiis, ultimo in Rárbok ad Detrekö, sub protectione magnifici domini Stephani Balassa, libris, typis publicis edendis, propriis quidem intentus, vitam anno 1585. finivit*). Suscepit tandem curam administrandarum ecclesiarum per priorem edoctus Demetrius Sybolthi, pastor Tyrnavia Szen- czinum, ultimo Pataházam per jaurinenses translatus**). Hoc morctionem alios admittendo, annum 18. agens, jussu praesulis Nicolai Olahi carceres pertulit. Adiverat italicas, gallicas, germanicas academias, unde jam sacris ordinibus initiatus rediit et nutu comitis Nicolai Salm galgóczien- si ecclesiae pastor datus fuit. Zelo in propaganda religione attrahebat multorum odium, qui dum majora objicere eidem non potuerint, vitio dabant, cum ab episcopo ordines non acceptasse, uxorem duxisse et sacram coenam saepe pane vulgari administrasse. Expositus insidiis mox anno 1564. tutiora quaerebat, Vetusolii agendo opus coeptum ; hinc accusatus per episcopos Viennam citatus ad caesarem, comminationes audivit; dimissus iterum ad semptenses in locum demortui parochi Tuba illocabatur et reformationis progressum strenue per totum comitatum promovebat. Szeredini tandem ministerio fungebatur, ubi partem hereditatis aere emtam et quosdam subditos habuit. Auctoritate ejus crescente et odia cleri augebantur, quare iterum Viennam citatus, silentium ei poenae loco dictatum. Post perpessos carceres ut exui prius Beczkoviae apud illustrissimum Ladislaum Bänfy de Alsó- Lindva edendis libris, et quidem typis propi-iis, vitam impendit. Haec in compendio damus. Liber cantionum hungaricalium, editus anno 1582. in Detrekö, constanB septem partibus, multa singularia habet de initiis reformationis illiusque promotoribus. Suspicio, cujus meminit et cel. Ribiny, nostrum ad calvinianos deflexisse, falsissima est, nata solum exinde , quod nulla alba et vulgari pane saepius, pro desiderio quorundam, in sacra coena usus fuerit. Frequenter in libris refutat ille dogmata Calvini, praedestinationem quidem in P o s t i 11 i s tom. III. p 426. sqq. edit. Semptae anno 1573. et de sacra coena eodem tomo p. 611. ita loquitur : „Sokat láttam irás tudók közöl, kik igaz méltóságát meg nem adván az úr vacsorájának, tagatták az kö- nyöret és bort nem Krisztus testének és véi'ének velünk való közösülésnek lenni, hanem csak puszta kenyérnek és csak késő jelnek és emlékeztető pecsétnek. És ezt bizonyítani akarták Kalvinusnak írásival etc.“.. Testes alios supra adduximus, haec ultra instituti nostri limites adposita esse, lectores ignoscant. *)V. ö. Monumenta evang. aug. conf. in Hung, historic a 1. k. 83. 1.. **) In Indicibus ordinatorum v i 11 e b. haec legimus : „Demetrius Sybolthius paunonius prima literarum fundamenta didicit Tolnáé,
