Fabó András: Monumenta evangelicorum Aug. Conf. in Hungaria historica I-II Pest 1861-1863.

I. kötet - Pars secunda

f sissime, ut non tantum puriori doctrina Verbi divini ex praescri­pto creditum sibi coetum ad vitam aeternam informaret, sed etiam vita ad omnem pietatem conformata exemplum daret valiturum ad posteritatem. Hacc dum fiunt, molestias vitae solitariae levaturus ducendae uxori animum adjecit et singulari Dei providentia an. 1725. aetatis suae trigesimo in conjugem duxit nobilem vagincin Catharinam Johannis Benedicti, civis et senatoris condam Neoso- lieusis filiam, et demum fatis ita ferentibus, Ven. Superintendentis privignam, omnibus sexus sui virtutibus multo commendatissimam. Felix hoc ei et foecundum, sed non diuturnum satis fuit conjugium. Vix enim septem abierant anni, dum ei svavissima conjuge et qua- tuor liberorum matre carendum fuisset. Unicus eorum filius Geor­gius 31. Julii an. 1732. natus rebus humanis interest, ex sententia Ven. patris melioribus litteris dedicatus, quem postquam pia mater peperisset, post evolutos septem dies vitam cum morte commuta­vit. Me tacente facile est existimare, quantis tunc involutus fuerit difficultatibus. Praeterquam enim quod dilectissima conjuge orba­tus fuit, etiam filiolus in cunis vagiens et matre destitutus ita ani­mum ejus adficiebat, ut adflictam sortem suam pro dignitate de­plorare non potuerit. Nondum vulnus hoc ad cicatricem usque fu­erit perductum, dum acerbiora experiri habuerat necessum. Dum enim ecclesiae Evangelicae in partibus Trausalbanis an. 1733. ex sententia Augustissimi condam Imperatoris Caroli VI. adimeren­tur, eodem anno 21. Mensis Januarii in exilium actus tanto dolc- bat impensius, quanto videbat magis, se in eas conjici angustias, ex quibus ope humana facile non queat eluctari. Hinc Deo statori rerum nostrarum confisus, antequam ecclesiam desereret, nihil ela­borabat diligentius, quam ut auditores suos in agnita semel veri­tate evangelica confirmaret. Nullus enim abiit dies, quo non pro concione dixerit, gregem suum in fide confirmaturus. Vix in exi­lium actus erat, fortuna ejus in melius mutabatur, dum in eccle­siam Pritrsdiensem, non minus I. Nobilitatis, quam totius populi et reliquaruifi ecclesiarum consensu- vocaretur. Postquam enim ex ecclesiis Transalbanis, quarum septem erant, in exilium pelleren­dentis Krmanni sermone exploratorio, tertio post die in eadem ecclesia Var- boezensi, praesentibus Rev. viris Joh. Petko Pritrsdiensi, Joh. Neográdi Brezoviensi et Michaele Krmann Krajnensi Ministris jam in Domino quie­scentibus, inauguratus est.- 165 -

Next

/
Oldalképek
Tartalom