Breznyik János: A Selmecbányai Ágost. Hitv. Evang. Egyház és lyceum története 16. sz. (Selmecbánya, 1883)
Harmadik fejezet: - Egyházi viszonyok 1528-1600-ig
iü gradu prohibito, hoc est, usque ad tertium inclusive. Sunt et matrimonia clandestina apud nos prohibita. (Ribíni a Confessiot Burius Micae-iból írta ki.) XIX. De resurrectione mortuorum. Resurrectiouem mortuorum, justorum et injustorum, in diem judicii certissimam futuram esse, credimus certissime, in qua pii aeterna praemia consequentur ; impii vero aeteruas poenas luent. XX. De invocatione sánc tor um. Sanctos vita defunctos, omui quidem laude diguos esse docemus, ut qui praelucent nobis doctrina, multisque praeclaris, exemp]is, et propterea non iuvocandos: non enim audiunt nostram invocationem juxta illud Esai. 64. Abraham uescit nos, et Israel ignorât nos, tu autem pater noster. et Ecclesiast. 9. Yi vi quidem sciunt se morituros, mortui autem nihil amplius uorunt, nec si audirent, habeut aliquid, quod in nos erogent. Tria autem in omni invocatione requiruutur: videlicet m an da tu m, quod oporteat invocare : deinde p r o m i s s i o, quod exaudiamur, et fi d e s quod nos simus illi, a quibus invocatio fieri debet. De sanctis, vita defunctis, nihil horum habemus : ergo invocatio sanctorum, etiamsi idololatria uon esset, esset tarnen inauis souus. (Ribíniben áll: honos; amaz jobb : hiú szó, puszta hang.) Quin et patres ipsi invocationem sanctorum reprehenduut. Sic enim Epiphanius coutra Collyridianos seribit de beata virgine : Revera sanctum erat corpus Mariae, non tamen Deus. Revera virgo erat ipsa Maria et honorata, non tamen proposita est ad adorationem ; sed ipsa adorans eum, qui carne geuitus est ex ea. Ambrosius ad Rom. Cap. I. Soient misera uti excusatione diceutes : per istos posse iri ad Deum, sicut per comités pervenitur ad regem : Age, nuraquid tam demens est aliquis, et salutis suae immemor, ut honorificentiam Régis vendicet comiti ? Et mox: isti non putant reos, qui honorem nominis Dei deferunt creaturae et, relicto Domino, conservos adorant. Nunc ideo ad regem per tribunos et comités itur, quia homo utique est rex, et nescit, quibus debeat credere rem publicam. Ad Deum autem promerendum, quem
