Memoria Basilicae Strigoniensis anno 1856. die 31. augusti (1856)

—-u

97

»+♦

siam S. Salvatoris, quam Lutheranis anno 1672, quod eam spreto Regio Decreto aedificassent, eripuerat, Collegium fundavit 1698. Eodem anno eiusdem Ordinis filios tum Eperjesini cumComaromii novis vectigalibus auxit. Sub idem tempus, ut Valachorum populus, abdicato Schismate, Romanae Ecclesiae se adiungeret, felici sane opera perfecit. Theophilus Episcopus Valachorum, eiusque Successor Athanasius, cum omni Clero Photium eiuravit; cum his centum et ultra mortalium millia errorem deposuerunt. Ea occasione Domus S. Adalberti Tirnaviae, pauperum Studiosorum usibus destinata, opibus est aucta, ad alendos nempe Clericos, qui excolendis Valachis operam navarent.1) Cum Fisco Regio Conventionem, nunc Kollonicsianam dictam, inivit intuitu facultatis Praelatorum testamenta condendi 1703.2) Anno 1707. die 21. Januarii Viennae in praesentia R. P. Hevenyesy, quo arbitro conscientiae uti solebat, mortale pensum explevit. Tumulo illatus Posonii in aede S. Salvatoris ad aram S. Francisci Xaverii.

63. Christianus Augustus

Dux Saxoniae, S. R. E. Presbyter Cardinalis.

Ab Anno 1707—1725.

Christianus Augustus, Mauritii Ducis Saxoniae tertio genitus, primum miles, victoriae ad Budam de Turea reportatae non exigua pars fuit. Relicto dein Luthero et militia, anno 1692 Ecclesiasticum Ordinem amplexus est. Complurium Capitulorum in Germania Canonicus anno 1695 Episcopus Jaurinensis nominatur. Ingravescente in dies valetudine Archi-Episcopi KollOnicsii, ei primum Coadiutor, quo tempore anno 1706 purpura ornabatur, dein mox successor datur. In reducendis ad obsequium seditiosis multum laboravit. Abusus in exercitio Juris Patronatus, a nonnullis commissos, sublatum ivit, Clemente Papa XI. animos addente. „Quia, scribit laudatus Pontifex, uno eodemque tempore Supremam Ecclesiae Auctoritatem, ac Regiam Caesareae Maiestatis Dignitatem, tuique ipsius Jura, propter Primatis munus, quod cum Ecclesia Strigoniensi in Hungáriáé Regno obtines, laedi ea in re conspicimus : congruum esse duximus te, a quo semper digna Magno Ecclesiae Antii) Codicillus Diplom. Fehér p. 285. — J) Ibidem p. 306. Pray Spec, p. 190. In reliquo Schmitth op. cit. p. 172, Katona Hist. Coloc. II. p. 111 —118. *

*H-