VJESNIK 10. (ZAGREB, 1908.)
Strana - 68
68 1. Si ego exibo, iam Hungari rebelles sciunt, quod per me fuit sollict tatio et promissio ad quantum est, et dum ego dicerem manifeste quod omnia sunt mendacia, et me illuc uiderent, omnes ad fidelitatem suae maiestatis con uersi essent, imo ipsi solicitarent gratiam a sua maiestate, in tanta desperatione possem illos adducere. 2. Si exercitum rebellionis re habere poterimus, tune isti, qui capita sunt, Petroczi et alij, nihil est cum illis curandum, quia Turca quinque uel sex hominibus auxilium non dabit. 3. Tarnen etiam ista capita rebellionis, leuissime erit tunc ipsos capere, quia nos in Transiluania habemus tarn multos amicos, quam etiam nostros homines, et ex Hungaria uel per uenenum uel alioquin mactando, Semper possu mus illos expellere, ita ut amplius obliuiscatur Portam Ottomanam solicitari. 4. Si autem sua maiestas bellum uult gerere contra Turcam, ut iam sine hoc esse non potest, quia ista bestia Semper dabit occasionem donec alicubi ipsi nasus bene non confrangatur .... 5. Possum facere, ut sua maiestas in conflnibus Hungaricis habeat Pro pugnaculum bellicum, sicuti Crouatiam habet, quia nos cum reuerendissimo domino, domino fratre in potestate suae maiestatis essemus et nos audirent, quod habemus locum tarn pro nobis, quam etiam pro illis, apud suam maie statem, ferme omnes Rasciani ad nos uenirent, ex Illiricum, quam Rasciani, tarn etiam Transiluani; quia isti Rasciani sciunt, quod in prouincijs versus Belgradum, praedecessores nostri erant antea principes ipsorum et ego spero, quod post duos annos, tantum exercitum possum facere ex illis et ex Valachis Transiluanis, quod in confinia inimicis suae maiestatis Semper possem re spondere. 6. Habemus etiam hoc occasionem in Transiluaniam, quod Hungari, qui catholici sunt et etiam Saxones, ab haereticos Transiluanos ualde magnam in iuriam habent et nos cum plurimis habemus correspondentias, quam primo audirent, quod iam nos sumus in clementiam suae maiestatis, et aliquam mo tiuam faceremus, ipsi statim mactarent, quam rebelles, tarn etiam haereticos illos Transiluanos malefactores. Et quam primo Turca haec omnia uideret, sta tim pacem confirmaret, et ab istis malitijs abstineret se. 7. Conclusio et perfectio istorum, modo est silentium, donec exibo, quia ego scio quo meditatur Turca, sed deo fauente inueniemus aliam cautionem, si sua maiestas uoluerit. Adrianopoli 7. juny 1673. II. Попис добара Фамилије БранковиЂа. Међу листинама, које се односе на босанску грану лажних Бран ковића, наишао сам на попис добара, која су преци гроФа Ђорђа Бранковића, заточеника у Хебу, добили на ноклон од ердељских го снодара. 12. маја 1703. године заповеди дворска комора барону Јо вану Бернхарду Хердеген, комесару коморском у Араду, да попише ова добра и сиисак да пошаље грофу Јовану Павлу Бранковићу. Последњи мушки изданци босанских лажвих Бранковића, Јован ко морски саветник у Кошицама и Августин, навал:.ивали су без upe
