VJESNIK 3. (ZAGREB, 1928.)

Strana - 167

167 tisset, discederet loco, quam aut grauiter | uulneraretur aut occidefetur. Omnium siquidem et praecipue qui capita eorum erant, una et constans uox haec erat: »Eia boni socii masculo pectore nunc est opus, quando extremam pati nostri uidemus imminere horam

1

), et ideo antequam aut turpiter occumbamur, aut certe in immanissimam abducamur seruitutem, pugnemus fo[rte] pro fide inprimis Christiana, pro religione catholica, pro aris [et] focis, pro coniugibus, pro liberis, charissimis pignoribus, pr[o salute] denique et conseruatione dulcissimae patriae ac pro incolu[mitate] totius imperii Romani. Nam ulla iam nobis superest [futura] uia, praeter dextras et uirtutem, victi nullam speramus sa[lutem]«. His dictis, adeo omnium animi sunt accensi et ad subeunda q[uaeque] pericula confirmati, ut qui non prius mortem honeste oppe[tat] quam uel sese dedere, aut patriam prodere mallet, fuerit n[emo]. Vix iam tune sensit stupidus Turca, Germanorum constan[tiam et] Croatarum fidelitatem. Interea uero dum haec circa Peftriniam] geruntur, Joannes Draskouich, regni huius banus, coactis suis copiis et excitis regni ac confiniorum gentibus ac eorum [que magnatibus] apud Scisciam castra metatur. Postquam autem Georgius Lenkouich Croatiae, et Sigismundus ab Erbenstein

1

) Sclauoniae confiniorum capetanei générales, aliique regni proceres ac gentium capita in castra ad banum confluxissent fréquentes, mox I excubias in locis opportunis ubique summa cum diligentia disponunt et pontem in Odra fluuio celerrime parari iubent. Quinquaginta etiam équités Petriniam versus, ut quid ibi rerum ageretur fideliter explorarent, statim ablegant. Qui cum paululum a Drenchina fortalitio memorati capituli Zagrabiensis progressi fuissent, illico incauti in latentes hostium insidias incidunt. Vno duntaxat socio illic amisso, caeteri hinc inde dispersi palantes, uix fuga saluti suae consulêre. Ille miser ubi apud Ahmat visier passam captiuus Sistitur tormentis exeruciatus, capite tandem plectitur. Parcebat enim impius ille carnifex nemini, sed quoscunque captiuos habere poterat, statim crudelissime enecabat, asserens Mahometanae religionis ac peruetustae consuetudinis turcicae esse, ut dum eorum caesar foris iam in bello esset, nemini parci neque etiam fidem seruari debere. Cumque iam diem dies truderet, frustraque obsessi, nostra se expectare auxilia cernèrent, de exitu suarum fortunarum consul*) Precrtano* necessitatem. 2

) Iza ove riječi umetnuo je Ratkay svoju primjetbu u zaporci: »ac praesertim Francoli, qui frenatis, de antea equis, de fuga ac dedetione cogitaverat, nisi a Prestocio acrioribus castigatus verbis retentus fuisset«. Po Jsthuanffiju, bio je Gjuro Brestoci po banu Draškoviću poslan sa 100 momaka u pomoć prije podsade i bio tako u gradu.