ARHIVSKI VJESNIK 31. (ZAGREB, 1989.)

Strana - 176

Recenzije i prikazi. Arhivski vjesnik, 31/1988. sv. 32, str. 159—207. Karakteristično je i to istaći da svi službani-istorijski arhivi u zemlji imaju skoro potpunu jedinstvenu organizaciju, zbog čega se putem poslovodnih funkcija udružuju na nivou provincija, a potom na nacionalnom nivou. Upravo iz tog razloga obrazuje se samostalna Nacionalna arhivska komisija. Komisija je sastavljena od predsednika kojeg bira izvršna vlast i od pojedinog predstavnika iz Ministarstva narodne odbrane, Glavnog nacionalnog arhiva, arhiva Ministarstva inostranih poslova i kulture, Nacionalne akademije za istoriju, Nadbiskupije Buenos Airesa i tri iz tri provincije. Predsednik i članovi Komisije honorarno obavljaju svoje funkcije. Mandat traje 4 godine i ponovo mogu da budu izabrani, s tim što se predstavnici provincija menjaju. Komisija je dužna da daje stručna uputstva i savete, a naročito iz oblasti smeštaja, zaštite i čuvanja dokumentarno istorijske riznice države i provincija, kao i kod izbora dokumenata koje treba publikovati. Stručne savete i uputstva Komisija daje svim službenim arhivima u zemlji. Komisija je dužna davati savete i Glavnom nacionalnom arhivu kada se vrši odgovarajuća eksproprijacija popisane arhivske građe od javne koristi. Prema ovom Zakonu u Argentini, istorijskim dokumentima se smatraju: »— sva dokumenta vezana za javne događaje, a koja su poslale građanske, vojne ili crkvene vlasti, bilo da su potpisani ili da nisu originali, koncepti ili kopije kao i markice, knjige i registri, uglavnom sve ono što je pripadalo javnim službama ili pomoglo državi i čija starost nije manja od 30 godina; — mape, planovi, atlasi i pomorske karte čija starost nije manja od 50 godina; — privatna pisma, memoari, dnevnici, autobiografije, saopštenja i ostala akta pojedinaca koja mogu da koriste istorijskom upoznavanju domovine; — crteži, slike ili fotografije vezane za neke aspekte ili ličnosti zemlje; — izdanja koja je neophodno čuvati radi poznavanja istorije Argentine; — strana izdanja koja govore o Argentini ili događajima vezanim za njenu istoriju, identična onima iz prethodnih stavki.« Istorijska dokumenta od javnog interesa ne mogu se izneti iz zemlje bez prethodne saglasnosti Glavnog nacionalnog arhiva. Unošenje istorijskih dokumenata u zemlju ne oporezuje se i ne carini, naprotiv, carinski organi su dužni da ih prihvataju otvorenih ruku. Istorijski dokumenti koji pripadaju pojedincu moraju biti prijavljeni Glavnom državnom arhivu ili odgovarajućem pokrajinskom arhivu i to moraju da urade sami vlasnici. To moraju uraditi u godini od dana važenja zakona koji predstavljam. To je potrebno zato da se za njihovo postojanje zna i da ih se uključi u inventar građe fonda koji se odnosi na istoriju Republike. Istorijske dokumente mogu njihova vlasnici i dalje zadržati kod sebe ako je na taj način obezbeđena njihova konzervacija. Isto tako mogu i dati u depozit ili na čuvanje Glavnom državnom arhivu ili pokrajinskom ar hivu pod utvrđenim uslovima, uključujući i to da se mogu koristiti bez odo176