ARHIVSKI VJESNIK 30. (ZAGREB, 1988.)

Strana - 47

Jïïsuf Osmani, Dokumenat iz 1937. o ulozi i delatnosti KPJ. Arhivski vjesnik, 31/1987, str. 45—51. Komunistička partija Jugoslavije u svom manifestu od januara meseca o.g. iznela je osnovne ideje i principe, na kojima ima da bazira njen budući rad, stvorila je jasno obeležen okvir, u kome će se kretati njeno partijsko delovanje. Kao osnova ovog rada, istaknuta je na prvom mestu borba za demokratiju, građanska prava i slobode, preuređene države na bazi suverene i slobodno izražene narodne volje, a sve to uz aktivnu saradnju sa ostalim političkim strankama građanskog društva. Januarskim manifestom od strane komunističke partije Jugoslavije, odnosno njenog centralnog vodstva, pristupilo se doslednom sprovođenju teoriskih dogmi lenjinizma, koje put socijalne revolucije ne označavaju kao pravu i nepromenljivu liniju, već neprekidno prilagođavanje aktualnim prilikama, traženje borbenih saveznika u postojećem građanskom društvu, da bi se u danom času, prelaženjem od nižih ka sve višim i savršenijim formama borbe, pristupile krajnjem cilju — provođenju socijalne revolucije. Ovim lenjinističkim načelom, koje je u odlukama VII Kongresa Kominterne razrađeno i modifikovano prema raznim sektorima borbe, naši komunisti prešli su od reći na delo, od teorije na praksu. Uspešne provale komunističkih foruma i organizacija koje su u toku 1936 god. provedene u svim pokrajinama naše države, stvorile su kod partijskog vodstva uverenje, da ilegalni rad treba skrenuti na legalnu liniju, i pod maskom legalnosti aktivnom saradnjom sa svim onim faktorima društvenog i javnog političkog života, koji su im sa svojim koncepcijama, cilju i obliku borbe, najbliži, nastavili sa svojim destruktivnim radom. Time se postizava dvoje. Partijski rad provađen u formi legalnosti, sačuvanje od policijskog progona i kaznene sankcije, zemaljskih zakona, a istovremeno lakše sa ovim putem približiti širokim narodnim a posebice seljačkim masama, koje po svom mentalitetu i shvatanju nisu sklone socijalnim prevratima. Lakše je prići masama sa ovim parolama, koje odgovaraju momentalnim njihovim potrebama i željama, nego otvorenim pozivom na građansku revoluciju. Operišući sa ovim činjenicama, naši komunisti pristupili su stvaranju posebnih pokrajinskih stranaka, kako bi svoje delovanje što više prilagodili prilikama pojedinih pokrajina naše zemlje. U okviru komunističke partije Jugoslavije, stvorena je najprije komunistička stranka Slovenije, a koncem juna ove godine i komunistička stranka Hrvatske. Još na IV zemaljskoj konferenciji, stvoren je konkretan program pokrajinskih partija recima: »radi jačanja borbe, radi olakšanja i ubrzanja razvitka vlastitog kadra i redova radnika koji pripadaju ugnjetenim narodima, konferencija donosi odluku, da se u okviru komunističke partije Jugoslavije osnuje komunistička partija Hrvatske 47