ARHIVSKI VJESNIK 11-12. (ZAGREB, 1968-1969.)

Strana - 204

Original ovog inventara čuva se u Historijskom arhivu u Dubrovniku, izdvojen u posebnoj zbirci, uz neke druge stare inventare i restitucionu dokumentaciju. Izdvojen je izvorno iz fonda Spisa francuske uprave u Dubrovniku, pa je za ustrijske uprave bio pripojen spisu Okružnog kapetanata u Dubrovniku br. 915/1820 B III 25. Napisan je na jednom kvademu od 23 lista, na papiru 29,7 X 20,5 cm. Tekst teče od drugog lista, odakle je provedena paginacija, i zauzima str. 1—36. Za postanak ovog inventara bitna su dva glavna faktora: potrebe novoformiranih organa koje su francuske vlasti uspostavile na mjesto starih organa ukinute Dubrovačke Republike, i zatim, novi propisi francuskog zakonodavstva, kojima je zamijenjen stari pravni poredak u Dubrovniku, a koji su postepeno uvođeni, naročito u okviru temeljite organizacije pravnog života u Ilirskim provincijama. Promjena sistema vlasti i strukture državnih organa bila je zaista temeljita. Uz to se kroz nekoliko godina odvijao i proces razmjerno čestih reorganizacija, sve dok nije provedena definitivnija organizacija državnih organa: za upravu i sudstvo, na temelju poznatog dekreta od 15. IV 1811.

2

, a za pravosuđe još i na temelju dekreta od 30. IX 181.1.* Na čitavom području Ilirskih provincija bila je u tom pogledu jednaka situacija. Uvođenje novog sistema vlasti i proces reorganizacije po prirodi stvari značajno je utjecao na sudbinu postojeće registraturne i arhivske građe, preostale od rada organa nekadašnje Dubrovačke Republike. Novi organi morali su preuzeti tekuće spise svoje nadležnosti i dovršiti njihovo rješavanje. Sudbinu tekućih spisa dijelila je i odgovarajuća arhivska građa. Nastavljena je, naime, praksa da se kod svakog organa čuvaju ne samo tekući i noviji spisi njegove nadležnosti, već i arhivska građa iste nadležnosti. Međutim, struktura i broj starih i novih organa bili su vrlo različiti. Niz organa nekadašnje samostalne dubrovačke države nestali su nepovratno u novoj situaciji kada je područje te države postalo tek jedna od upravnih jedinica u novom državnopravnom kompleksu koji su sačinjavali teritoriji priključeni francuskom carstvu. Nova je vlast nastojala da što izrazitije naglasi prekid stare vladavine, čiji se i pravi službeni naziv izbjegavao, označujući je samo: »stara vlada«, »stara aristokratska vladavina« i si. Nadalje, već spomenute brojne reorganizacije stvarale su velike poteškoće izazivajući češće potrebe podjele registraturne i arhivske građe ranijih, ukinutih ili reorganiziranih organa. Sve je to moralo dovesti do nedosljednosti i površnosti pri spomenutoj podjeli i rasporedu građe. Nakon što je 1811. godine struktura novih organa definitivni je utvrđena, potrebe su poslovanja logično tražile da novi organi barem u određenoj mjeri srede primljenu građu i učine je preglednijom za lakšu upostr. 201, 275; Pisani P., La Dalmatie de 1797 à 1815, Paris 1893, str. 343, 352; Vošnjak B., Ustava in uprava nirskih dežel (1809—1813), Ljubljana 1910, str. 137, 145—6. 178. Pravno je nadležnost generalnog komesara za pravosuđe definitivno precizirana poznatim carskim dekretom od 15. travnja 1811. o organizaciji Ilirskih provincija- i baš u čl. 37—43. Vidi: Recueil de bois, décrets et réglemnets à l'usage des Provinces Illyriennes de l'Empire (u nastavku skraćeno: Recueil), Tome V, Paris 1812, str. 20, titre IV. 2 O značenju toga dekreta vidi: Pisani P., n. d., str. 350 i slijed.; Vošnjak B., str. 130 i slijed. Tekst samog dekreta u: Recueil, Tome V, str. 8 i slijed. 3 Arrêté de S. E. le gouverneur général des Provinces Illyriennes du 5. mars 1812, pris sur la proposition de Mr. le baron de l'Empire Coffinhal commissaire général de justice en Illyrie. Trieste (1812), (u nastavku skraćeno: Arrêté), str. 30. Tekst samog dekreta u: Recueil, Tome II, str. 262 i slijed. 204