Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
και καλλιτεχνικές ανατάσεις, την ανάπτυξη των εμπορικών δρόμων, την επέκταση των σιδηροδρομικών γραμμών, τον αποκλεισμό των θαλάσσιων διόδων στην πάλη για την ανάπτυξη σε όγκο και αποδοτικότητα του θαλάσσιου εμπορίου που περικύκλωνε τη γη, τη βιομηχανική αγροτική εκμετάλλευση, την εξέλιξη των τεχνικών, το μετασχηματισμό που σημειώθηκε στο πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον που γεννήθηκαν, στην οθωμανική αυτοκρατορία, και το μετασχηματισμό που συντελούνταν στις περιοχές όπου μετεγκαταστάθηκαν και εργάσθηκαν, στην Ευρώπη. Το έτος 1769 αρχίζει και η μετακίνηση της οικογένειας Σίνα προς Βορρά μέχρι την εγκατάσταση στη Βιέννη περί το 1785-86. Η οδός για την αποδημία στην Αυστρία και την Ουγγαρία ακολούθησε την κίνηση των αγαθών και των κεφαλαίων από την οθωμανική αυτοκρατορία προς την κεντρική Ευρώπη, μεταναστευτικό ρεύμα που από το 1600 και μετά διογκώνεται. «Μεγάλα καραβάνια ξεκινούσαν από τη Σιάτιστα, Καστοριά και λοιπές πόλεις και χωριά, καταφορτωμένα με τα εμπορεύματα του τόπου, κυρίως μάλλινα, και γενικά της Εγγύς Ανατολής και ακολουθώντας την κοιλάδα του Αλιάκμονα διευθύνονταν προς τον άλλο φυσικό δρόμο προς την Κεντρική Ευρώπη, στην κοιλάδα του Αξιού και έφθαναν στο Βελιγράδι. Περνούσαν έπειτα τον Δούναβη και τον Σαύο και έμπαιναν στο Ζέμουν (Σεμλίνο), που ήταν η πρώτη ουγγρική πόλη και ο πρώτος διαμετακομιστικός σταθμός. Έπειτα εξακολουθούσαν το δρόμο τους προς τη Βουδαπέστη και τη Βιέννη, τα δυο μεγαλύτερα κέντρα του μακεδόνικου ελληνισμού στην Αυστροουγγαρία». 8 Την ζωήν, την κίνησιν, την δύναμιν του ελληνικού εμπορίου της Βιέννης εν τοις χρόνοις εκείνοις, δύναται να μαρτυρήση το μέχρι και την σήμερον εν τη Ungargasse σωζόμενον λείψανον των ημερών εκείνων, καθ' ας οι Έλληνες έμποροι ήσαν οι έχοντες εν χερσί το δεσμείν και το λύειν ως προς το εμπόριον μετά της Τουρκίας. Είνε μακρόν μονώροφον οίκημα, άγον διά πυλώνος κολοσσιαίων διαστάσεοον εις παμμεγίστην τετράγωνον αυλήν, περιστοιχιζομένην υπό είκοσι και τριών αποθηκών, φερουσών άνω τα κοινώς λεγόμενα πατάρια. Διά του πυλώνος εκείνου εισήρχοντο εις την αυλήν τα μεγάλα φορτηγά αμάξια τα μεταφέροντα διά μακρών οδ(υν τα εμπορεύματα της ελληνικής Ανατολής, άτινα εναπετίθεντο, μέχρι καταλλήλου κατανομής εις τας αποθήκας. Και τα μεν υποζύγια εποτίζοντο εκ του εν τω μέσω της αυλής φρέατος, οι δε αμαξείς και οι ιππηλάται διενυκτέρευον εν τω εμπροσθίω προς την οδόν οικήματι, όπερ ήτο ο ξενών. Έχομεν, ούτως εν μέσω των 8 Βλ. Απ. Βακαλόποολος, Οι Δντικομακεδόνες ..., ό.π., σ. 7.
