Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου. Βέβαια, στη θάλασσα ήταν εκ των πραγμάτων αδύνατον να διαδραματίσουν έναν παρόμοιο ρόλο, καθιος τα λιμάνια της Αυστρίας δεν είχαν ευνοϊκή γεωγραφική θέση και σύντομα έμειναν πίσω από εκείνα των μεγάλων δυνάμεων του εμπορίου. Όπως αναφέρεται στο πόρισμα της Börsendeputation από το 1801, η διατήρηση της Τεργέστης ως εμπορικού λιμανιού δεν ήταν δυνατή παρά μόνο με γενναίες απαλλαγές, διότι η μεταφορά εκεί στοίχιζε πολύ περισσότερο «απ' όσο σε οποιοδήποτε άλλο ανταγωνιστικό λιμάνι της Μεσογείου ή της Βόρειας Θάλασσας». Για τον λόγο αυτό ήθελαν να στρέψουν τουλάχιστον τις διά ξηράς εμπορικές μεταφορές προς την Αυστρία. Τα σχέδια όμως αυτά δεν απέδωσαν πλήρως τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Υπήρχαν εμπορικές ανταλλαγές μεταξύ των δύο κρατών και το διαμετακομιστικό εμπόριο διά ξηράς περνούσε από αυστριακό έδαφος, αλλά το εμπορικό ισοζύγιο της Αυστρίας απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέμενε αρνητικό επί έναν αιώνα και πλέον. Αυτό δημιουργούσε μεγάλη δυσφορία και έδινε αφορμή για πολλές επίσημες μελέτες. Να διευκρινίσουμε από τώρα: το αρνητικό ισοζύγιο οφειλόταν στη δράση των Τούρκων εμπόρων. Οι έμποροι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Για πολλούς και διάφορους λόγους, οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι έθεσαν ξανά επί τάπητος τα προβλήματα του εμπορίου με την Ανατολική Μεσόγειο. Η Bankal-Administration (Διοίκηση Τραπεζών), το Cambio-Mercantil-Gericht (Εμποροδικείο), η Fabriks-Inspektion (Επιθειύρηση Εργοστασίων) και η τοπική κυβέρνηση του κρατιδίου της Κάτω Αυστρίας κλήθηκαν να αναζητήσουν και να προτείνουν λύσεις ώστε να «αποσπάσουν το τόσο σπουδαίο για την Αυστρία εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου από τα χέρια των Τούρκων υπηκόων και να το στρέψουν προς την Αυστρία». Η απάντηση των τεσσάρων φορέων ήταν σαφέστατη. Ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον έδωσαν όλοι την ίδια ακριβώς απάντηση: δεν υπήρχε τέτοια λύση. Κατ' αρχάς, οι απαντήσεις των αρμοδίων επισήμαιναν τους λόγους για τους οποίους οι Αυστριακοί έμποροι δεν μπορούσαν να βάλουν πόδι στην Οθιυμανική Αυτοκρατορία. Ανάμεσα σ' αυτούς αναφέρονται ενδεικτικά τα φαινόμενα διαφθοράς, οι επιδημίες πανώλους, τα μεγαλύτερης διάρκειας γραμμάτια, ο μακάριος εφησυχασμός το)ν Αυστριακών εμπόρων και ο ανταγωνισμός των γαλλικιϋν, ολλανδικών και αγγλικών προϊόντων σε συνδυασμό με τη χαμηλή ποιότητα των αυστριακών εμπορευμάτων.
