Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
έτσι και οι οίκοι των Wodianer στη Βιέννη και στην Πέστη δραστηριοποιήθηκαν κυρίως στο εμπόριο μαλλιού και καπνών, ενώ παράλληλα ασχολούνταν με τραπεζικές συναλλαγές και συναλλαγματικές. Ο πατέρας, ο Σαμουήλ έλαβε ουγγρικό τίτλο ευγενείας μαζί με τα παιδιά του το 1844, αποκτώντας δικαίωμα χρήσης του προσωνυμίου «kapriorai» («ο εκ Kapriora»). Αργότερα, το 1 863 ο Μαυρίκιος πήρε τίτλο βαρόνου της Αυστρίας και το 1874 της Ουγγαρίας, ο δε Αλβέρτος το 1886 της Ουγγαρίας. Ο Μαυρίκιος το 1860 έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και το 1863 υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Αυστρίας. Η διάδοχος εταιρία της Πέστης („Albert Wodianer") έκλεισε το 1868. Μετά τον θάνατο του Μαυρίκιου, το 1885, ο μοναδικός του γιος δεν συνέχισε την πατρική επιχείρηση, τον τραπεζικό οίκο της Βιέννης. Μετά την αναδρομή στους παράλληλους βίους, ας σταθούμε λίγο στον παράγοντα «θρησκεία» που έπαιζε καθοριστικό ρόλο στο εθνοπολιτισμικό περιβάλλον των οικογενειακών επιχειρήσεων. Οι περισσότερο διεθνοποιημένοι Rothschild και Σίνα στα μέσα του 19 ου αι. έμεναν αυστηρά προσηλωμένοι στη ισραηλιτική θρησκεία και στην ορθοδοξία, αντιστοίχως, καθώς και στη θρησκευτική ενδογαμία. Περιέργως, η διαφύλαξη της εθνοπολιτισμικής ταυτότητας συμβάδιζε με την υπερεθνικότητα. Αξίζει να παραθέσουμε μια παρατήρηση του Ferenc Pulszky, ο οποίος αναφερόμενος ακριβώς στους Βιεννέζους Rothschild και Σίνα επεσήμαινε την ανεκτικότητα αυτών των μεγιστάνων του χρήματος απέναντι στους Ούγγρους και την κατανόηση που έδειχναν τόσο για τη σχολαστικότητα και λιτότητα του αστού, όσο και για την σπατάλη του αριστοκράτη: «Τα τεράστια πλούτη κάνουν τον κάτοχο τους πολίτη της οικουμένης, ο οποίος κατανοεί και συνηθίζει τόσο τη λιτότητα και μεθοδικότητα του Γερμανού αστού, όσο και την απλοχεριά του Μαγυάρου αριστοκράτη». 5 Αντίθετα, από τους Wodianer που είχαν στενότερη σύνδεση με την Αυτοκρατορία Ί Kempelen Béla, Magyarországi zsidó és zsidó eredetű családok [Εβραϊκές και εβραϊκής καταγωγής οικογένειες της Ουγγαρίας]. Τόμος I. 1937, σ. 42—45-Gyömrei Sándor, Α kereskedelmi tőke kialakulása és szerepe Pest-Budán 1849-ig [Εένεση και ρόλος του εμπορικού κεφαλαίου στην Πέστη και Βούδα έ(οςτο 1849]. Στον τόμο Tanulmányok Budapest múltjából, XII. Budapest. 1957, σ. 236, 250-253-Bácskai Vera, Λ vállalkozók előfutárai. Nagykereskedők a reformkori Pesten [Οι πρόδρομοι των επιχειρηματιών. Μεγαλέμποροι στην Πέστη της Εποχής των ΜεταρρυΟμίσεοον]. Budapest 1989, σ. 153-169. 5 Pulszky Ferenc, Életem és korom [Η ζωή μου και η εποχή μου]. Τόμος I. Χωρίς τόπο 1958. σ. 244. Αναφερόμενος στους Σίνα ο Pulszky δεν παραλείπει να τονίσει τις διαφορές νοοτροπίας μεταξύ των δύο γενεών: την παθολογική σχεδόν φιλαργυρία του Γεωργίου και τον αντίποδα της, την αφιλοκερδή γενναιοδοορία του Σίμωνα του Νεότερου, βλ. σ. 246.
