Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
Τόσο οι ανταγωνιστές τους Γερμανοί και Ούγγροι έμποροι όσο και η Αυλή της Βιέννης προσπαθούσαν να περιορίσουν τις δραστηριότητες τους. Οι Καθολικοί έμποροι απαιτούσαν να τους απαγορεύσουν το λιανικό εμπόριο εκτός από τις εμποροπανηγύρεις λόγω των χαμηλότερων τιμών που έβαζαν. Οι κυβερνητικές υπηρεσίες, πάλι, δεν ήθελαν να δημιουργηθεί στην Πέστη ένα εμπορικό κέντρο που θα μπορούσε να ανταγωνίζεται τη Βιέννη. Για αυτό τους πίεζαν να εγκατασταθούν μονίμως, πράγμα που θα έκοβε τους εμπορικούς δεσμούς τους με τα Βαλκάνια. Οι σχέσεις της Αυλής με τους Έλληνες εμπόρους ήταν συνάρτηση και της βαλκανικής πολιτικής και της εκάστοτε σχέσης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τους υποχρέωσαν επανειλημμένα να φύγουν από την πόλη και στο πρώτο μισό του αιώνα συχνά έκλειναν τα μαγαζιά τους με το πρόσχημα ότι κάνουν παράνομο λιανικό εμπόριο. Μια κάποια υποστήριξη είχαν μόνο από τη δημοτική αρχή, η οποία φρόντιζε να εφοδιάζεται ο πληθυσμός με φθηνό εμπόρευμα. Η εξαιρετικά επιτυχής πορεία τους οφειλόταν όχι μόνο στις δασμολογικές διευκολύνσεις αλλά (επίσης και) κυρίως στην επιχειρηματική στρατηγική που διέφερε από εκείνη των παραδοσιακών, δικτυωμένων σε συλλόγους εμπόριον. Είχαν εμπλακεί νωρίς στην επικερδή εξαγωγή ουγγρικών αγροτικών προϊόντων και ζώκιν, σε έναν κλάδο δηλαδή για τον οποίο οι δικτυωμένοι μικρέμποροι, βιομηχανικών κυρίως αγαθών, της Πέστης δεν έδειχναν ιδιαίτερη προτίμηση. Η πώληση βαλκανικών (τουρκικών, όπως τα έλεγαν τότε) αγαθών - μαλλιού, καπνών, δερμάτων, καφέ, ζάχαρης, μπαχαρικών, αποικιακών ειδών κά. - δεν ανήκε στο αντικείμενο συναλλαγών των τοπικών εμπόρων. Για τον λόγο αυτό οι τοπικοί έμποροι δεν αντιτίθεντο στη δραστηριοποίηση τιον Ελλήνων στο χονδρικό εμπόριο, πολύ περισσότερο που αυτό τους εξασφάλιζε φθηνότερο εμπόρευμα. Το σημείο τριβής ήταν η άσκηση λιανικού εμπορίου από πολλούς Έλληνες στα καταστήματα τους. Χάρη στις δασμολογικές τους διευκολύνσεις πουλούσαν σε καλύτερες τιμές όχι μόνο τα τουρκικά εμπορεύματα, αλλά και τα δυτικά βιομηχανικά αγαθά, τα οποία αγόραζαν απευθείας από τον παραγωγό, πετυχαίνοντας έτσι καλύτερες τιμές. Όσοι από τους Έλληνες έκαναν μεγάλης έκτασης εμπόριο, είχαν κεφάλαια που ξεπερνούσαν κατά πολύ εκείνα των τοπικών εμπόρων και χάρη στην οικογενειακή δικτύωση τους είχαν ασυγκρίτως μεγαλύτερη δανειοληπτική ικανότητα από τους τελευταίους. Οι Έλληνες που στράφηκαν στο διαμετακομιστικό εμπόριο, δεν δίστασαν να κάνουν παρανομίες προκειμένου να πετύχουν στην εμπορική τους δραστηριότητα. Επωφελούνταν από τη δυνατότητα να μεταφέρουν εμπορεύματα υπό απαγόρευση εισαγωγής μέσω Αυστρίας από τις εμποροπανηγύρεις της
