Hat (hét) nemzedék. A Manno család története - Budapest Történetének Forrásai 12. (Budapest, 2015)

Függelék

28. Sándor Manno Εισιτήριο κυνηγίου, 1923

ρακτήριζε, έσπρωξε όλη την υπόθεση... Ό,τι και να ήταν, αυτός ο γάμος έγινε, οι δύο αυτοί εξαιρετικά τίμιοι άνθρωποι εκπλήρωσαν ό, τι είχαν αναλάβει με τη μεγαλύτερη δυνατή εντιμότητα. Η μητέρα μου μετακινήθηκε στο Nyáregyháza. Το σπίτι ήταν στη φάση της οικοδομής, σύμφωνα με τα σχέδια του πατέρα μου. Εν τω μεταξύ έμεναν σ ’ έναν κοντινό γείτονα, και διασκέδαζαν κάνοντας πατινάζ στην παγωμένη λίμνη Széktó. Ο πατέρας μου ως το τέλος της ζωής του αγαπούσε την γενέτειρα του Nyáregyháza, και η Μητέρα μου παράλαβε αυτήν την αγάπη στην θέση του χαμένου κτήματος του Lőrinc.»96

Καλό το πατινάζ στην λίμνη Széktó, το κυνήγι, η ιππασία, η αμοιβαίες ποικιλόχρωμες επισκέψεις σε συγγενείς και φίλους, όμως όλη αυτή η στενή κοινωνική ζωή δεν θα πρόσφερε και ικανοποιητική διασκέδαση για την νεαρή γυναίκα, η οποία ήταν συνηθισμένη στην κοσμική ζωή. Οι φράσεις που παραθέσαμε σα να μας λένε, ότι ο γάμος βασιζόταν μάλλον στον ορθολογισμό και όχι στα θυελλώδη συναισθήματα από πλευράς της κοπέλας και της οικογένειας της. Αυτό το επιβεβαιώνουν και τα λόγια του Sándor για τα τελευταία χρόνια της μητέρας του. «Αν και ο γάμος τους δεν έγινε από έρωτα, ποτέ δεν άκουσα ούτε από αυτήν

96 Απομνημονεύματα, 44-45. (Τα μέρη της επιστολής του István Manno που εδώ παραλείφθη- καν, παρατίθενται στην αρχή των αναμνήσεων της Erzsébet Manno που δημοσιεύονται στον παρόντα τόμο.)

72