Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

optamus pro communi nostra et rei Christianae defensione. Proindeque ut multum nobis placeat et gratulamur maiestati vestrae, quod tam propensos et obsequentes sibi subditos habeat, ita e diverso vehementer nobis displicent haec mollimina, quae fmnt aliunde adversus maiestatem vestram quam in rebus tam aflictis et toti rei Christianae perniciosissimis, omnesque post terga nostra degunt, potius adiuvare deberent. Quare scribemus non gravatim ad illustrissimos principes Germaniae, praesertim consanguineos et affines nostros, ut operam omnem adhibeant, ne res ad tam perniciosum incendium et arma veniret, unde communis hostis occasione nacta posset tanto commodius universam rem Christianam opprimere, sed ut potius haec differentia, quae inter maiestatem vestram et dictum serenissimum principem Ferdinandum exorta est, aequis ac honestis mediis componatur. Nos etiam ipsi quantum praestare poterimus, et occasio vel via nobis aliqua patebit, hoc ipsum facere diligenter curabimus et quidquid aliud pro maiestate vestra, eiusque bono et tranquilo statu efficere poterimus, nihil unquam operae et studii praetermittere volumus. Felicissime valeat maiestas vestra et nos diligat. Datum. 17. [1526. november 10. utdn.] Zsigmond kirdly levele S^apotyaiJdnosho^ amelyben s^erencset kivdn neki ahho^, hogy a tokaji es a fehervdri gyulesben egyardnt kirdlyukkd vdlas^tottdk a rendek. LL V. kbtet, 368b—369b.fol. Acta Tomiciana, VIII. kbtet, XXXIX s% 285—286. p. (a cim^es kivetelevel). joanni regi Ungariae Serenissimo principi domino Joanni, Dei gratia Hungariac, Dalmatiae, Croatiae, etc. regi, fratri et affini nostro charissimo Sigismundus eadem gratia rex Poloniae, etc. dominus et haeres salutem et omnis felicitatis ac prosperorum successuum perpetuum incrementum. Serenissime princeps et domine, frater et affinis noster charissime! Etsi post mortem ac infelicem eventum serenissimi principis domini Ludovici, Hungariae et Bohemiae regis, nepotis nostri desideratissimi iusto dolori nostro ahquatenus indulseramus, nonnihilque, ut par erat, fuimus commoti, non solum propter mutuam necessitudinem et arctissimum sanguinis vinculum, sed etiam quia casus illius maiestatis mgentem iacturam et periculum attulit regno isti maiestatis vestrae Hungariae et universae reipublicae Christianae. Tamen cum naturae legem inevitabilem et durissimam rerum humanarum conditionem nobiscum in animo revolveremus, resumpsimus animum, acerbitatemqua moeroris mitigavimus et nos ipsos sumus consolati, sed et literae maiestatis vestrae peropportune nobis nuper oblatae, amice simul et humaniter ad nos perscriptae non minimam partem doloris nostri levaverunt. Quibus omnem ordinem et seriem rerum in regno suo hiis diebus gestarum, utpote de congregatione in oppido Thokay item de altera apud Albam Regalem, sepultura ipsius serenissimi domini Ludovici regis, iustisque persolutis et quod maxime optabile et periocundum erat, de sua in regem Ungariae ommum ordinum concordibus suffragiis provectione et coronatione nos certiores effecit. Quas cum perlegissemus, incredibile dictu est, quantum ex tam