Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

contra eum futuro vere movebimus, quo tempore si Deus nos adiuvabit, non solum va­rias, sed laetas et cupitas mutationes in hostes videbitis. Vos interim ut de omnibus novis rebus, minimis ac maximis frequentissime et citis­sime nos certiores efficiatis, mandamus. Datum Constantinopoli, anno 947. mense Re­chep. 186. 1540. december 25. Vilna. Zsigmond kirdly levele I^abelldho^ ameiyben Buddrol valb tdvo­%dst e's Kassdra kbltb^estjavasol neki, s mds tandcsokkai is elldtja a modot illetoen. LL. IX. kbtet, 58a—60a.fol. Isabellae Hungariae reginae Serenissima princeps, filia nostra charissima! Ex litteris maiestatis vestrae ingentem animo dolorem accepimus. Videmus enim eam isthic quasi obsidione quadam cinctam magno in periculo versari, ex quo cum li­berari illam cuperemus, authores fuimus maiestati vestrae, ut se Trencinium reciperet. Quod nostrum consilium non satis probari consiliariis, quos habet isthic maiestas ve­stra, ex iis rationibus perspicimus, quas attulerunt, quamobrem isthic potius durare, quam proficisci aliquo maiestatem vestram opporteat. Quos nos quidem optimo animo facere omnia pesuasum habemus, neque contemnendae nobis rationes eorum videntur. Sed cum ex nobis progemta sit maiestas vestra, nemo potest amantius illi aut fidelius consilium dare, quam parens filiae amantissimus. Longius prospiciunt oculi nostri, qui magis excruciamur animi ex iis incommodis et difficultatibus, in quae maiestas vestra coniecta est. Unde afflictis rebus subsidii aliquid expectatur, inde magis nobis metui­mus, quam ab iis, qui hostium loco habentur. Nos et professionis nostrae, et promisso­rum nostrorum non possumus non esse memores. Quare perstamus in proposito et sententia, ut omnino discedere isthuc et tutiorem aliquem in locum migrare maiestatem vestram velimus. Nusquam autem videtur nobis maiestas vestra mtius posse commigra­re, quam Cassoviam, quae cum sit terris nostris vicina, poterit a nobis, si usus sit, celeri­ter illi consuli. Quamobrem quantum potest, contendat et elaboret maiestas vestra, ut eo pervenire una cum filio, consiliariisque possit. A nobis dabitur opera, ut id bona cum venia serenissimi domini Romanorum regis fieri queat, neve aliquid sit ab exercitu eius maiestati vestrae periculi pertimescendum. Quod si forte, quod non speramus, apud se­renissimum dominum Romanorum regem id obtenturi non essemus, tum vero agat cum consiliariis suis maiestas vestra, ut deviis aliquibus itineribus eam Cassoviam cum exercim deducant. Si vero nollent eam consiliarii isthinc dimittere, tum habita cum sere­nissimo dormno Romanorum rege intelligentia intendat nervos omnes, quo possit, con­silio et auxilio illius aut Trencinium, aut Posonium, aut quocumque tandem alio perve­nire, modo ut ne in obsidione ista permaneat. Sit enim modo salus maiestatis vestrae in tuto facile nobis cum serenissimo domino Romanorum rege conveniat ita, ut et maie­stati vestrae, et filii eius dignitati consulatur iuxta pacta, quae inter serenissimum olim maritum maiestatis vestrae et maiestatem regiam Romanorum intercesserunt. Illud au-

Next

/
Oldalképek
Tartalom