Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

stram requisiveramus, ut et maiestas vestra pro nostro desyderio apud caesaream maiestatem misso oratore suas partes interponere dignaretur. Ad haec maiestas vestra per litteras gratam nobis fecerat relationem, per alteras deinde litteras ex Challia maiestati vestrae significaveramus regem Romanorum adversus serenissimam filiam, nepotemque maiestatis vestrae et Budam, pariterque contra nos vires suas demissurum, quodque nos res et bona nostra aleae fortunae exponere, immo etiam capitis discrimen subire non recusaremus, dummodo maiestas vestra nos consilio et auxilio iuvaret. Hoc nostrum institutum maiestas vestra probaverat ac insuper cohortata fuerat, ut in eo constanter perseveraremus. Interea vires regis Romanorum descenderunt ac imprimis in Vyschegrad impegerunt, castrumque inferius, quod nos Aquarum dicimus, expugnaverunt, inde Vaciam, sic demum in obsidionem Budae advenerunt. Dum autem haec aguntur, rex Romanorum legaverat ad maiestatem reginalem dominam nostram clementissimam reverendissimum archiepiscopum Strigoniensem et spectabilem ac magnificum Nicolaum comitem a Salem, Leonardum liberum baronem in Fels capitaneum, Petrumque Pereni, per quos maiestatem reginalem rogabat et admonebat, ut praeter dilationem e Buda excederet, locumque residentiae suae sive Posonium, sive Tyrnaviam mallet, eligeret, amplius ex statis regni proventibus eius maiestati certa et annualis pensio XXV millium florenorum offerebatur. Nos vero perpendentes, quae desolationes, quantaeque ruinae regno huic nisi mature provisum fuisset, imminerent, maiestati reginali, dominae nostrae clementissimae supplicaveramus, ut considerata regni futura calamitate contractibus per piae memoriae coniugem suum, maiestatem videlicet domini nostri cum imperatore Carolo, regeque Romanorum stabilitis stare et acquiescere dignaretur. Maiestas reginalis praecibus nostris haud gravatim adnmt. Illi vero nihil mmus, quam eam conditionem admissuri responderunt sibi impossibile videri adeo repente ea omnia, quae in contractibus specificata extant, praestari et proinde (acrius enim urgentes instabant) nisi oblata conditio acceptaretur, aliis modis se progressuros. Rebus sic transactis coepimus animo maiorum nostrorum acta revolvere, occurebantque aliquot regni huius reginae summo cum dedecore et ignominiose e regno eiectae adeo, ut earum nonnullae miseram postea transegermt vitam, ne itaque (quod et imposterum Deus benignus procul avertere dignetur) serenissima filia, neposque maiestatis vestrae in similem miseriam et ignominiam devenirent, maluimus externa quaeque experiri, quam conditionem propositam admittere. Iiamque ob rem Buda obsessa erat, adversarii vero videntes Dei clementissimi misericordiam nobiscum esse, non oppugnata Buda, ad obsidendum supenus castrum Vischegrad seccsserunt, quod nunc per proditionem obsessorum traditum ceperunt. Caeterum dum nos talia meditamur, dumque a maiestate vestra consilii et auxilii opem speramus, interim litterae maiestatis vestrae ad maiestatem reginalem, dominam nostram clementissimam supeivenere. Consuluit maiestas vestra, quandoquidem maiestas reginalis a nobis rem celavit, ut ipsa reginalis maiestas Buda Germanis relicta, se Trynchinium conferat. Quod quidem maiestatis vestrae consilium, ut verum fateamur, nobis summopere displicavit, perinde enim est istud ac si maiestas vestra nos dedita opera ln manus hostiles daret, quum nos, sicut praemissimus, apud caesaream maiestatem missis dominis et fratribus nostris propterea laboraverimus, ut nepos maiestatis vestrae in regni huius regimen eligeretur. Id quod Deo favente obtinuimus, quemadmo-