Nagy Júlia (szerk.): "Mennyei parnasszus" Sárospataki diákok halottbúcsúztató versei - Acta Patakina 16. (2004)
Versek
74. Szabó Dávid ELEGIA in Obitum Michaelis Mészár, civis Scholae S. Patakinae togati. Anno 1779. d. 4. Sept. Eheu quam celeri cursu celer avolat aetas, Quam cita diffugiunt lustra, minuta, dies! Dumtaxat nuper vitales haus imus auras,1 Iam finale suum trachea flamen agit, Dat, sed quae dederat bona, mox natura reposcit, Forsitam esse putat sat voluisse dare. En ego, cui primos tantum lanuginis annos, Et viridis vitae sertula prima dedit; En ego concessam jubeor deponere vitam, Dum tingor fusco, membra colore stygis. Vix primis labiis majores Palladis artes Est gustare datum; Mysta vocatus eram; Septima, ni fallor, creverunt cornua Lunae Septima jam medio corpore Luna caret; Unde sodalitio turbae de lege togatae, Humanistarum dignor inesse gregi: Nunc niger oeconomus venit, en nunc mors vocat atra, In coetus stygii mandat adesse domo. Ipsum per superos, Erebi paludesque precatus Nil ago me sibimet concomitem esse jubet. Ducit, ad inferni pullata cubicula regis, Fundentis tales protinus ore sonos: Huc ades, et nostris subscribas legibus; illa, Quae Tellus curat, neglige; noster eris. Sic ego segrex a vivis, cum segrege turba Elysiis posthac semper inerro jugis. Ergo vale tellus, valeat pia turba, valete Quos mihi perpetuo foedere junxit amor. David Szabó 1 Vitales nuper dumtaxat haus imus auras - a kéziratban utólag, számozással jelölve a fenti sorrend. 151
