Nagy Júlia (szerk.): "Mennyei parnasszus" Sárospataki diákok halottbúcsúztató versei - Acta Patakina 16. (2004)
Versek
Toronyai Rigó László In Humanissimi MICHAELIS VÉKONY in ipso aetatis vere Literis & pietate ornatissimi, et immatura morte sublati, obitum. *** 69. Eheu quam tristi versatur cardine quicquid quicquid Vitreus Orbis habet. Quam fera sors homines! O quam lacrumabile fatum Anxietasque manet! Nil sub sole ratum: subito mortalia casu Quae valuere ruunt. Non pietas, non alma fides; valuitve rapacem Pellere fama necem. Ast nos immiti sors |: impia fata : | Misellos Sternit acerba, manu. Heu lugenda dies, primus qua respuit Almi Iussa Tonantis ADAM! Illius ah crimen nos tristia fata |: dolendum : | Ecce subire jubet. Sors tenuis pulsat, pulsat pede Divitis aeqvo Omnibus aeqva lares. Eheu quam tristi versatur cardine qvicquid Frivolus Orbis habet. Nil Tartessiaco prosunt, qvi turbidus auro Vecta metalla Tago. Nil potis humanum qenus est e morte tueri Herba nec ulla potest. Parca quae sub leges Fatali cogit amussi Tuos1 violenta sua. Quo pius Aeneas, quo Tullus dives, et Ancius Pulvis et umbra sumus! Transivere illi, semel hinc transibimus omnes Conditione pari. Hoc probat exemplo MICHAEL cognomine VÉKONY Qui moritur Iuvenis. Quem Miskolczino venientem novimus omnes Abstulit atra dies. Cujus jam gelido cineres mandare sepulchro 1 bizonytalan olvasat, el van maszatolódva a tinta 144
