Zala vármegye története. Oklevéltár 2. 1364-1498 (Budapest, 1890.)

sarum literarum ipsius comitis Nicolai cum Stephano filio Lachoud de Koruntai, et Nicolao filio Thome de Usa hominibus regiis homines eorum, videlicet magistrum Andreám rufum pro parte dictorum actorum et magistrum Emericum cantores pro parte eorumdem in causam attractorum, socios et concauonicos ipsorum ad premissa exequenda pro testimoniis destinassent, tandem iidem ad ipsum capitulum reversi, eidém concorditer retulissent, quod ipsi in predictis octavis festi beati Georgii martiris ad facies predictarum possessionum utrarumque pareiutn, vicinorum et commetaneorum suorum legitimis convocacionibus factis, et Johanne filio prefati magistri Nicolai filii Ders pro eisdem magistro Nicolao patre, Ders et Georgio fratribus suis ac Michaele filio Petri cum sufficientibus literis procuratoriis, nec non prefatis Emerico filio Pauli et Johanne filio Dominici de Tomay personaliter assistentibus accedendo, primo metas et distincciones metales prenotate possessionis ipsorum actorum Stephandi vocate, a parte prefate possessionis Tomay ipsorum Emerici filii Pauli et Johannis filii Dominici iuxta ostensionem prenominati Johannis filii ipsius magistri Nicolai Ders hoc modo reambulassent, quod incepissent primo a parte meridiei prope aquam Lesenze in quodam trunco corrupte salicis, inde procedendo versus occidentem, venis sent ad truncum arkoris nucis, inde venissent ad prope finem ipsius ville Tomay ad quosdam dumos spinetorum, de hinc eandem partém eundo venissent ad unum antiquum terminum Tyupmege iuxta quandam magnam viam a parte meridionali habitam, inde procedendo ad ipsam viam versus septemtrionem transeundo venissent ad quandam antiquam vineam ubi idem Johannes filius ipsius magistri Nicolai unam arborem piri pro meta dicte possessionis Stephand fuisse, et eandem effossam et destructam, dictamque antiquam vineam totam inter terminos dicte possessionis eorumdem actorum Stephand existere dixisset, inde ad dictam partém occideníalem transeundo, et in termino eiusdem vinee eundo, idem Johannes filius magistri Nicolai in sulco dicte vinee iuxta speluncam ipsius vinee unam arborem zyl pro meta fuisse dixisset, abinde flectendo ad