Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)
Chekeu memorato coram nobis, quatuor vero marcas vidimus in literis domini regis ipsi Dominico persolvisse, quas predictus Cbekeu per predictum Dominicum filium suum recepisse affirmavit; universas vero literas et regales super premissa collacione factas, quas super prescripta possessione sepedictus Dominicus habebat, reddidit et restit uit eidem, assummente eciam ipso Chekeu, et obiigavit se quod si processu temporis Dominicus filius .... literas aliquas super ipsa possessione Scenthmiklous-Zigethi dolose reservatas contra ipsum magistrum Nicolaum vei suos heredes, coram quovis iudice exhiberet, viures (így) non habeant et pro cassis reputentur; insuper quinquaginta marcas ante litis ingressum dare et persolvere teneatur magistro Nicolao sepius nominato, et preter hoc pena calumnie condemnetur eo facto; ad quod se sponte obligavit pro Dominico filio suo Chekeu pluries nominatus. Dátum in octavis ántedictis, anno domini M° CCC° vigesimo octo. I. Károly királynak 1329. máj. 12-én kelt ítéletéből, mely szerint Ludbregi Miklós a birtokban megerősíttetett; ezen ítélet eredetijét a hg. Batthyány cs. ltban őrzik. A nevezett birtok nyomai Hossziifalu körül keresendők. Nagy Imre. 164. A zalavári convent jelentése Och nevű Kanizsától éj szalmák fekvő birtok határjárásáról. 1328. jun. 23. Excellentissimo dominó eorum Karulo dei grácia illustri regi Hungarie, conventus monasterii sancti Adriani de Zala, oraciones in dominó tam debitas quam devotas. Literas serenitatis vestre honore debito nobis destinatas recepimus tenores huiusmodi continentes : Karolus dei grácia rex Hungarie fidelibus suis abbati et conventui de Zala salutem et gráciám. Dicunt nobis Nicolaus et Petrus filii Johannis, quod possessio eorum Och vocata, que per dominum illustrem regem Belam felicis recordacionis Hungarie avi nostri, in concambium Kamar, Iwan ipsorum avi data et collata extiterat, in comitatu de Zala existens, metarum distinccionibus indigeret; super quo fidelitati vestre firmiter mandamus, quatenus vestrum mittatis hominem idoneum pro testimonio, coram quo Ladislaus filius Martini de Ond homo noster, vici-