Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)

nire, quod comes Peregrinus de genere Jurle personaliter coram nobis comparendo, oraculo vive vocis est confessus, quasdam possessiones suas in Barlabashyda cum omnibus utilitatibus suis et cum dimidietate molendini sui in eadem possessione existentis, et in Wytuned similiter cum omnibus utilitatibus suis, ipsum contingentes, considerans se et cognoscens sine berede decessurum, pro remedio anime sue volens et optans terrestria cambire celestibus et transitoria relinquere pro eternis, dedisse legasse et donasse monasterio suo videlicet monasterio beaté virginis de Jurle, omnibus suis proximis et cognatis, videlicet magistro Pbilippo Thoma et Deseu magistris, magistro Pousa arcbidiacono Zaladiensi et -aliis propinquis consanguineis et fratribus eorumdem personaliter coram nobis astantibus et non contradicentibus imo faventibus consencientibus et permittentibus, perennaliter irrevocabiliter possidendas; unde'ut in nostris gesta temporibus perpetuo stabilitatis robur optineat, et nasciture posteritatis memóriám salubriter contingat, materiori consilio X>rovisum est, res sollenniter gestas sigillatis apicibus eternare, itaque presens scriptum nostro sigillo pendenti duximus confirmandum, anno ab incarnacione domini M° CCC° sexto. Függő pecsét nyomaival: eredetije a hg. Batthyány cs. körmendi ltárában. Nagy Imre. 92. A tihanyi convent előtt Máté ábrahámi egyházi nemes a veszprémi egyháznak hűséget fogad, 1307. jul. 12. Nos fráter Thomas divina miseracione abbas et conventus monasterii Tyconiensis, significamus quibus expedit universis, quod Matheus filius Mathei de villa Abram, iobagio ecclesie Vesprimiensis, coram nobis nersona liter constitutus, presente magistro Petro cantore nomine ac vice magistri Stephani prepositi et capituli Vesprimiensis comparente, pro eo, quia idem prepositus et capitulum ecclesie Vesprimiensis ipsum a priori condicione sua, videlicet sub qua regia maiestas avos et parentes suos ecclesie beati Michaelis donaverat, exemerunt et in numerum nobilium iobagionum ecclesie transtulerunt, propter acceptum beneficium assumsit et obligavit se et heredes suos ad servicium seu obsequium aliorum