Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)

coram quo dominus Nicolaus palatinus, qui in vicinitate ipsi térre super porcione Abrae filii Scemere attinet, consensum et assensum prebuit vendentibus et ementi; precipue pro serviciis dicti comitis Eynardi fideliter impensis et eciam impendendis; predictam terram coram eodem notario nostro reambulando et signis metarum circumdando, pacificeque statuendo. Cuius quidem térre metarum distincciones hoc ordine incipit: primo in valle Zapula a quadam arbore ilicis, et vergit versus orientem, et pervenit ad duas arbores ilicis que sunt in acie silve et separant a Nicolao filio Pous; inde flectitur ad meridiem et venit ab arborem piri, que similiter separat a Nicolao iamdicto; (et) inde tendit ad orientem per virgultum, et incidit in viam ma'gnam, ubi sunt due mete fuse angulares, que similiter separat ab eodem Nicolao; inde flectitur ad meridiem transiens duas vias, et venit ad quasdam arbores ilicis, que similiter separant a Nicolao sepe> dicto; inde vergendo directe ad meridiem pervenit ad arborem populeam, ubi est meta fusa, que separat ab eodem Nicolao et ab Abraam et a filiis Nicolai filii Gubás; inde flectitur ad occidentem et venit ad arborem piri iuxta terras arabiles existentem, que separat similiter a terra Abráe prenotati ; inde paululum tendit ad septemtrionem et incidit in viam, per quam tendit ad occidentem pervenitque in vallem Zapula ubi separat a terra Nicolai filii Leukart; inde flectitur ad septemtrionem iuxta vallem antedictam et pervenit arborem ilicis primitus nominatam, et ibi terminatur. In cuius acti testimonium j>erpetuamque firmitatem presentes concessimus literas sigilli nostri munimine roboratas; anno domini M° C° C° nonagesimo sexto. Piros, sárga, zöld és lila-színű selyem zsinóron függött pecsét nyomaival. Orsz. Ltár: dipl. oszt. 1459. Nagy Gyula. 82. A zalavári convent előtt Mikó bán e's fia, Rád nevű birtokot megveszik. 1298. Petrus filius Benedicti pro Johanne fratre suo, quasdam literas privilegiales conventus Zaladiensis anno domini millesimo CC° nonagesimo octavo emanatas demonstravit; in quarum tenoribus Petrum filium Dionisii (patrem Nico-