Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)

dixit: quod convocatis omnibus vicinis et commetaneis, dictas terras Tbulmacb et Kazár vocatas invicem nullo participante contiguas et vicinas reambulassent, ac no vas iuxta veteres metas erexissent, necnon et statuissent eas dicfcis magistris Ladislao et Tbomoy et eorum fratribus, filiis videlicet comitis Ompud possidendas, nullo penitus contradictore existente. Tenor autem literarum dictorum cruciferorum talis est: Viris discretis amicis suis capitulo Wesprimiensi conventus cruciferorum domus bospitalis de Nova Curia, continuum amicicie incrementum. Noveritis quod Alexander filius Martini de genere Damasa homo domini regis cum nostro testimonio ad reambulandas terras et villás castri Zaladiensis Thulmacb et Kazár vocatas, magistro Ladislao et Tbomoy ac comiti Ompud fratri eorumdem per dominum regem Ladislaum et nunc per dominum Andreám regem eisdem Ladislao et Thomoy magistris ac memoratis filiis comitis Ompud fratribus eorumdem collatas transmissus, ad nostram accedendo personaliter presenciam nobis dixit, quod presente vestro testimonio terras supradictarum villarum per veteres et antiquas metas earumdem, novas iuxta ipsas erigendo, presentibus vicinis et commetaneis terrarum predictarum reambulasset, et Ladislao ac Thomoy magistris et filiis comitis Ompud fratribus ipsorum statuisset, nullo penitus contradictore existente; et licet idem Alexander ad vestram presenciam accedere pre referenda premissa iuxta consvetudinem regni debuisset cum vestro homine prenotato, tamen propter insidias inimicorum suorum in vestris partibus existencium, prout nobis dixit ad vos ire non presumsit. Dátum in festő Conversionis beati Pauli apostoli. Cursus autem metarum terrarum earumdem, prout idem homo noster nobis recitavit, sic incipiunt: in valle videlicet, qui vulgo Ruzus vocatur, et ab una magna arbore ilicis pro meta assignata incipiens tendit ad plagam aquildnis directe ascendendo unum montem, in cuius summitate sunt due mete terree, et post hec descendendo de monte ad unam vallem, que respicit ad occidentem, et transit a valle, necnon et eundo in latere montis parvo spacio, descendit iterum ad quandam aliam vallem, que vallis directe vádit ad aquilonem, in cuius fine in ascensu montis