O. G. Dely szerk.: Vertebrata Hungarica 14. (Budapest, 1973)

Topál, Gy.: Zur Säugetier-Fauna der Mongolei. Ergebnisse der zoologischen Forschungen von Dr. Z. Kaszab in der Mongolei. Nr. 322 47-100. o.

Tabelle XI. XI. táblázat Körpermasse von Clethrionomy s, Alticol a und 2 Micr o­t u s-Art en - Clethrionomy s, Alticol a és 2 Microtu s­faj testméretei Art Inv . Nr . KR S HF OL Clethrionomys rutilus rutilus 65 .127.1. 3 108 35 17 14 Alticola roylei alleni 68.554.I. 3 103 35 18 17 Alticola roylei semicanus 68.554.2. 3 96 28 19 14 Microtus gregalis raddei 68.55O.I. 9 81 21 19 9 68.55O.2. 3 85 22 19 8 68.55O.3. 9 84 22 19 9 68.550.4. 3 98 36 21 10 69 .36.1. 9 109 27 19 10 Microtus mandarinus vinogradovi 68.55I.I. 3 89 21 14 9 Alticola roylei (GRAY, 1842) 1 6, Inv .Nr .68.554 .1Balg und Schädel, Central Ajmag: Tosgoni ovoo , 5-10 km N von Ulan-Baator, 1500-1700 m, 19.-24. VII. 1967. (925; - In den Südhängen der Gebirgssteppe , am Nordhang mit ei­nem Birkenwald. 1 3, Inv.Nr .68.554.2., Skelett, Central Ajmag: 11 km S vom Pass Zosijn davaa (etwa 90 km S von Ulan-Baator), 1650 m, 7.VI .1967. (768; - Näheres darüber siehe bei Phodopus sungorus campbelli, Seite 84. Masse: Tabelle XI-XII . Beide Fundorte liegen innerhalb der Grenzen des Verbreitungs-

Next

/
Thumbnails
Contents