Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)
Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András
Acta et observata <XXX> et de Pásztó, a tempore praedeclaratae cladis Mohácsiamé (praelibato Sacro Ordine, propter Turcicam immanitatem antelato Regno Hungáriáé exulare coacto) primum ad manus profanas, demum vero diversas Ecclesiasticas personas deventae per easdem in praesens usque [p. 154.] contra piam fundatorum mentem, et in grave Ordinis mei praejudicium possiderentur. Siquidem vero positivae extarent leges, et signanter Articulus octavus, anni 1548. Item aeterna laude dignum Ferdinandi primi decretum de anno 1560. ac aliae etiam recentiores, in iisdemque fundatae Gloriosissimi Majestatis Vestrae Sacratissimae Domini olim Genitoris, quam plurimae benignae resolutiones, passim per Regnum publicatae, quibus sancitum haberetur, ut omnia beneficia tam Ecclesiastica, quam etiam regularia, quocunque titulo ad manus alienas deventa, iis, quibus primitus fundata erant, jure postliminii restituantur, quemadmodum etiam altetitulatus Majestatis Vestrae Sacratissimae Dominus olim Genitor, ac etiam Augustissimus condam Frater Josephus piissimae reminiscentiae, tum praecitatarum sanctionum memores, tum vero pro sua in Deum Pietate ac Sacros Religiosos Ordines paterno affectu, quam plurima ejusmodi beneficia primaevis suis possessoribus, prout et Sacro Ordini meo Cisterciensi superius memoratas Abbatias Beatae Virginis Mariae de Pásztó et de Zirc, eodem jure postliminii clementissime restituere dignati fuerunt. Hinc licet quidem suprafatae Abbatiae de Pilisio modernus possessor adhuc in vivis ageret, ac ob id Abbatia haec, ut actualiter vacans praetendi nequiret. Nihilominus qua ipsémét praementionatus modernus possessor in ejusdem restitutionem peculiari affectu zeloque propendet, [p. 155.] ac ego, tum quieti conscientiae meae, tum etiam juribus Sacri mei Ordinis in tempore prospectum iri percuperem. Majestati Vestrae Sacratissimae humillime supplico, quatenus eadem Majestas Vestra, exemplo etiam altetitulatorum Gloriosorum Praedecessorum Suorum, qui complures hujusmodi Abbatias et Praeposituras, uti inter reliquas sunt, praefata de Pásztó, Csorna, Jászó, Lelesz, Tihany etc. Sacris Ordinibus ad quos antiquitus pertinebant, viventibus adhuc earundem possessoribus, in casum vacantiae, benignissime restituere dignati sunt, prae- memoratam Abbatiam de Pilisio, tamquam ad Sacrum meum Ordinem Cisterciensem indubitanter spectantem, omnino saltem in casum, quocunque tandem modo eventurae ipsius vacantiae, mihi clementissime conferre, benignumque superinde diploma extradari facere dignaretur. Respectu cujus Caesareo-Regiae Gratiae et Clementiae, erga Sacrum meum Ordinem exhibendae, obligo me et Monasterium meum Velehradense, nos nullis laboribus aut sumptibus parsuros, ut praedicta Abbatia et Ecclesia Pilisiensis restauretur, et quo citius fieri poterit Monasterium formetur, nationales Regni filii, in illud recipiantur et implantentur, omnesque proventus ac redditus (nihilomnino emolumenti, excepto jure paternitatis, tamquam aliunde pro veteri more, propter recuperationem ipsi recuperanti 261
