Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)
Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András
Acta et observata <XXVI> His igitur absonis, aliisque execrandis abusibus rite comprobatis, Clerus Romano-Catholicus, petiit, quatenus ad praepedienda haec atque alia gravissima mala et enormia scelera, propter quorum impunitatem Justus peccatorum Vindex Deus, plerumque maximis poenis ac plagis solet [p. 145.] corripere integra Regna et provincias, posthac causae matrimoniales aliaeque in jure expressae, ad Forum Metropolitanum Strigoniense deferantur ac remittantur, in iisdemque deinceps nulla amplius potestas Superintendentibus Reformatorum aut Lutheranorum vel etiam Consistoriis eorundem dijudicandi vel cognoscendi aut quidpiam statuendi relinquatur. Conclamarunt quidem et insurrexerunt contra id, quidam nobiles heterodoxi, dicentes non sic restringendam, jurisdictionem Ministrorum utriusque Religionis in Regno receptae. Ast protestati contra terminum receptae universi tum Clerici tum Laici Orthodoxi, negarunt vociferantes sectas hasce nequaquam esse in Regno receptas, sed solummodo toleratas. Dum vero sectarii necdum acquiescerent, interrogati sunt, qualesnam in consessu hoc agerent personas. Certum esse Clerum Catholicum habere in publico sessionem et vocem, Archisynagogos vero Sectariorum nullo umquam tempore locum vel sessionem habuisse in Publicis Regni Conventibus. Proinde si eorundem malam causam propugnarent ut plenipotentiati, tunc non audiendi, imo jure ex consessu hoc ejiciendi essent, utpote sessionis quam tales incapaces. Sin vero non essent sectariorum plenipotentiatis uti esse nequeunt, quid ergo causae ad se non pertinenti, sese temere ingerunt, eamque frivole propugnant? Et sic conticescentes obmutuerunt, et sese composuerunt, [p. 146.] Quarta in puncto Religionis querela, quod nobiles heterodoxi hinc inde in pagis oppidisque Catholicorum commorantes, in habitaculis suis sub specie liberi suae sectae et damnatae Religionis exercitii, attineant praedicantes et ministros, qui cum ingenti animarum detrimento, per pagos et oppida vicina circumeunt, adinstar truculentorum luporum, quaerentes si quam minus cautam oviculam e Christi ovili provocare et devorare valeant. Quod quidem eo facilius et frequentius audit, quo multis in locis proprii pastores remotius a suis oviculis sunt dissiti, ac per consequens truculentam luporum istorum rabiem reprimere haud valentes. Quinta querela erat contra eosdem Heterodoxos, qui nefario ausu, id quod vix Gentilis aut Judaeus publice, interque medios Catholicos facere praesumeret, acuunt linguas suas sicut serpentes, in Deum, Divamque Deiparam et res Divinas, evomentes contra Deum in Eucharistia vere praesentem, contra ejusdem item Virgineam Matrem, contra Sanctos, contra Sacratissima Sacramenta, contra cultum Sacrarum Imaginum aliaque Divina, horrendas blasphemias, impias debacchationes, dira sarcasmata, execranda Sacrilegia, nulla omnino ratione in Regno hocce Apostolico a Rege Catholico tolleranda. 256
