Századok – 1931

Értekezések - MADZSAR IMRE: Szent Imre herceg legendája 35

SZENT IMRE HERCEG LEGENDÁJA. 51 első a férfiszerzetesekhez szól, míg a második, amelynek címét fentebb idéztük s amely szerzőnknek forrásul szol­gált, a szerzetesnőknek van szánva. A farfa-i monostor szokásainak XI. századi jegyzékében olvassuk, hogy a könyvtáros egyik szerzetesnek a Concordia Regularumot adta ki olvasásra.1 Ε mű a Codex Regularum-mal együtt a pannonhalmi könyvtárban is meglehetett. Grande est et immortale, et pene ultra naturam corpoream, sopire luxuriam et concupiscen­tiae flammam adolescentiae fa­cibus accensam animi virtute restringere, et spiritali conatu vim genuinae oblectationis ex­cludere, vivere contra humani generis morém, despicere sola­tia conjugum, dulcedinem con­temnere liberorum, et quaecun­que praesentis vitae esse com­moda posaunt, pro nihilo spe futurae beatitudinis computare. Magna haec, ut dixi, et admira­bilis virtus est, et non immerito pro magnitudine laboris sui in­genti praemio destinata. Dabo, inquit Dominus, spadonibus •rneis in domo mea, et in m uro meo locum nominatum meliorem a filiis et filiabus Israel, nomen aeternum dabo eis, quod non de­ficiet. (Isai. LVI, 4). De quibus spadonibus Dominus in Evan­gelio repet.it dicens : Sunt enim spadones qui seipsos castraverunt propter regnum coelorum (Matth. XIX, 12). Magnus quidem est pudicitiae labor, sed majus praemium : temporalis custo­dia, sed remuneratio aeterna. De his enim et beatus Joannes apostolus loquitur, quod se­quuntur A gnum quocunque ierit (Apoc. XIV, 4). Quod ita intel­ligendum puta, nullum eis lo-Grande est enim, et paene ultra mortalem naturam corpo­ream sopire luxuriam et concu­piscentie flammam, adulescen­tiae facibus accensam, animi virtute restinguere, et spirituali conatu vim geminae oblectatio­nis excludere, vivere contra hu­mani generis morem, despicere solacia coniugum, dulcedinem contemnere liberorum, et quae­cumque praesentis vitae esse commoda possunt, pro nihilo spe futurae beatitudinis compu­tare. Magna haec, ut dixi, et ad­mirabilis virtus est, et non im­merito pro magnitudine laboris sui ingenti praemio destinata. Magnus quidem est pudicitiae labor, sed maius praemium : temporalis custodia, sed remu­neratio aeterna. De quibus Io­hannes in apocalypsi ait : Hi sequuntur agnum quocumque ierit ; quod ita intelligendum puto, locum nullum eis in cae­lesti aula claudendum et cuncta 1 A pannonhalmi Szent László dr. I. köt. 27. 1. Benedek-rend tört. Szerk. : Erdély 4*

Next

/
Thumbnails
Contents