Századok – 1916

Értekezések - KOVÁCS LAJOS JÁNOS: Brutus magyar történetének forrásai - 42

52 KOVÁCS LAJOS JÁNOS. elődjét oly kegyetlenül és kíméletlenül megtámadta volna.1 Tárgyalásunk folyamán már eddig is volt, de még lesz is alkal­munk meggyőződni arról, hogy Brutus, ha nem adja is vissza az okleveleket szószerinti hűséggel, azoknak gondolatmenetén és irányán nem változtat. X. Leó II. Ulászlónak küldött levelét 2 Brutus Pray sze­rint 3 szintén nem adja elég hűen ; Márki szerint 4 csak hallo­másból, saját szavaival mondja el. Ha azonban összehasonlítjuk a két szöveget,5 kitetszik, hogy Brutus pontról-pontra követi az eredeti gondolatmenetét, a mi puszta hallomás alapján lehe­tetlen volna. Márkit az vezette félre, hogy Brutus e levelet így vezeti be : »Hinc pontifex ... ad hune maxime modum respon­disse fer turn. Pray : Annales. IV. 348. I. Mitto autem nunc quidem ad illos ea de causa inter­nuncios meos, Episcopos, viros auctoritate, experientia, doctri­naque praestantes, qui eorum controversias componant, ipsos­que concilient. Quos quidem singulos tarn diu hortari, urge­reque per eosdem internuncios nion desistam, quoad res ad eum, quern volumus, exitum perduca­tur. Id sibi confieri per illos minus commode poterit, aliquot, ex meis fratribus Ecclesiae Roma­nae Cardinalibus, legabo, qui ad illos propere se conférant, rem­que conficiant. IV. 349. I. Non est nunc alia, quam olim fuerit, Dei, Domi­nique nostri dextera : neque tu Wladislae fili, Joanne Vayvoda, qui una cum Capistrano Turcas superavit, es inferior. IV. 349. I. Creaveramus autem jam ante, quam tuas litteras Brutus. 208. I. . . . nihil sibi prius fuisse . .. quam, utexpontificum colle­gio delectos viros, et spectatae prudentiae, ad reges mitteret. per quos, discordiis et controver­siis sublatis ... ad conficiendam tam taetram, atque immanem belluam, concordibus animis, ad­hortaretur. Id si minus ex sen­tentia succederet . . . tum vero se per amplissimi ordinis homi­nes, quo legationi auctoritas maior accederet . . . ut inceptam rem perageret et ad tam saluta­ria arma Christianos reges im­pelleret, omnibus viribus adni­xurum. 209. I. ... neque fuisse tum alium deum ; nunc esse alium . . . cuius forti dextra fidentes Un­gari, contra hoste m superbu m . . . saepe steterint invicti. Cur vero dubitaret Ladislaus rex conferre cum eo hoste signa, quem cum alii saepe, tum Joannes Hunia­des , . . militem hinc Capistrano in acie adhortante . . . vicerint ? 211. I. Jam sua sponte ad pri­mos belli motus, Thomam Car-1 Pray : Annal. IV. 347. 2 Β. I. 206—212. 3 Pray : Annal. IV. 348. * Márki : Dózsa György és forradalma. 2. kiad. 1886. 34.1. jegyz. 6 Pray: Annal. IV. 348.

Next

/
Thumbnails
Contents