Századok – 1916

Értekezések - KOVÁCS LAJOS JÁNOS: Brutus magyar történetének forrásai - 128

BRUTUS MAGYAR TORTENETENEK FORRASAI. 135 ismerték, mert először csak 1662-ben adták ki Amsterdamban 16-odrét kis füzetben.1 Brutus Zermegh művét is a maga egészében felhasználta, épen úgy, mint a Brodaricsét, de itt már nem elégedett meg egyedül Zermegh adataival, bár ez felfogás tekintetében is meg­egyezett vele, hanem azt más kútfők adataival ellenőrizte vag}' kiegészítette. Közölt ezenkívül eredeti okleveleket is. A két író műve közti viszony feltüntetésére közlünk néhány párhuzamos helyet. Zermegh. 385. I. Qui missi íuerant, in­dice locum ostendente, corpus inveniunt, iam arena et limo paene obrutum extrahunt, repur­gant, et uti iussi íuerant, Albam deducunt. Cui, et electus Rex, cum proceribus, nobilitate, om­ni que promiscua multitudineprae­cunte, magno et celebri nu­mero, cum solitis ceremoniis ob­viam processit. 390. I. . . . agitatum est in con­silio, an obsidio arcis esset centi­nuanda usque in finem, vel Dra­vus transmittendus, et eundum ad eos Comitatus, qui Comitem magnis obsecratonibus, ut ad se veniret, orabant ? Brutus. 274.1. Ita usi diligentia summa, locum, ubi eum postremo vidis­set, indice ostendente, inveniunt. arena et limo obrutum ; unde eductum, et pari cum cura, absterso coeno perpurgatum. apparatu magno rege digno, et qui pro suorum salute occubuis­set, est Albam delatum, obviam cum novo Rege atque e nobilitate praecipuis multitudine effusa, ac sacra carmina de more, lugubri cantu sacerdotibus praecinenti­bus. 306. I. Qua de re cum in con­silio retulisset. alii arcem circum­sedendam . . . transmittendum Dravum amnem alii censebant. ducem e proximis comitatibus accersentibus nonnullis, qui in Joannis Regis fide manebant, a Germanis maxime aversis. Folytatom az alábbiakban a mű tartalmának ismertetését a mohácsi vésztől kezdve és mikor írónk nem Zermeghből merít, a forrást is kimutatom. A 249—250. oldalon elmélkedik arról, hogy a magyarok panaszkodnak a történetírók ellen, kik a mohácsi csata miatt őket vádolják,2 pedig, mondja Brutus, ha a lelkiismeretes író a vádaskodástól tartózkodva csak a puszta eseményeket mondja 1 Molnár D. Szulpicz : Zermegh János és emlékirata. Kőszeg, 1896. 7. 1. 2 Ezt is Brodaricsnál olvasta Brutus az »Ad Lectorem« cz. be­vezetésben : ». . . eo etiam consilio, quod video esse nonnullos partim qui hoc aliter, quam acta sunt, narrent, partim qui nostros, alius aliam ob causam criminari non cessent atque hunc infelicem pugnac eventum non solitis rerum humanarum casibus, sed nostrorum culpe falso adscribere nitantur.« Acta Tomic. VIII. 231.

Next

/
Thumbnails
Contents