Századok – 1872

Mercz Pál: Zrínyi a költőnek öt levele 558

TÁRCZA. 50 3 • Én nem-szintén haszontalanul töltöttem e telet : egész Eszékig az Törökországot az íí Felsége magyar s német hadaival erossen rabol­tattam, jeles és alkalmatos várakot megvettem, s kit megégettem, kit most is tartok, az ö Felsége dispositiójáig. S ha még ennyi tántorítást másfelől is teszen valaki az pogánságon : hiszem Istent, alábbhagy istentelen maga felfuvalkodásában. Kegyelmed penig, édes Gróf Uram, bővebben megérti az ő Felségének irt levelemnek páriájából az én sze­renesés munkáimot, — kit az Úr-Isten fordítson szegény hántatott hazánknak örömére, tudom, Kegyelmed is velem együtt szíből kívánja. E mellett én maradok Kegyelmednek Csáktornya, 20. Febr. (1604.) köteles szolgája s atyjafia C. Nico, a Zriny m. p. (Eredeti, sajátkezű.) Melléklet e levélhez: Augustissime Caesar ! Domine Domine Clementissime ! Quod a prima juventute mea, Deum optimum maximum ar­dentissimis precatus sum votis, id summa ejusdem Bonitas nunc aliqua ex parte concessit nimirum, ut afflictae per Barbaros meae Patriae, consolationem talern mihi videre liceat, quae ser­vitio Majestatis Vestrae conjuneta et bono Christianitatis unita esse possit. Nunc ergo, Clementissime Domine, victricia Majestatis Vestrae arma, cum fortunatissimo progressu ex visceribus quasi harum Turciae Partium redierunt. Quae ibi facta et obtenta fuerunt, sunt haec : Ber­zencam et. Babocham sine notabili damno caepimus et adhuc tenemus, ultra progressi Barcham ad Dravum, Turbék penes Sigethum cepimus conbussimusque, inde adhuc ulterius profecti, peramplam Quinque-Eclesi­arum Civitatem per assultum in potestatem nostram redegimus, et igne pariter absumpsimus; rigor autem hyemis arcem illam e manibus nostris eripuit. Essekum dein progressi, pontem ilium famosum et plane regium coinbussimus simul cum Castello Tarda (Dárda), quod pontem defendebat; inde redeuntes, Baronia-vara et Sasd, pallankos sat munitas in cineres egimus, Tartaros omnes qui in hac Provincia erant, expullimus, illi fugientes cum magno damno suorum, Danubium transna tarunt, pagos omnes igne delevimus, denique Provinciám totam destruxi­mus, ita ut, Deo sint laudes, ipsum expeditionis nostrae scopum attigeri­mus, et hoc absque ullo notabili Exereitus damno. Unicum tamen inter-Századok. 41

Next

/
Thumbnails
Contents