Széchényi Miklós: A Szent György vértanúról nevezett Jaáki Apátság története (Budapest, 1901)
1331 april 27. Nos Carolus dei gratia rex Hungáriáé significamus tenore praesentium quibus expedit universis, quod vir religiosus frater Jeronimus, abbas monasterii beati Georgii martyris de Ják, ad nostrae serenitatis accedens praesentiam nobis significari curavit, quod ipsum monasterium beati Georgii tempore suae fundationis per sanctos reges Hungáriáé, praedecessores nostros, tantis beneficiis, libertatibus et praerogativis, ac possessionum donationibus clarissime dotatum extitisset, ut in eodem quinquaginta presbyteri regulares deo jugiter famulantes sine defectu rerum temporalium äc victuurrt necessariis commode residere potuissent, prout super his etiam veridica testimonia plurimorum fidelium nostrorum clarissime nos edocuerunt. Et quoniam super his instrumenta et privilegia validissima ipsum monasterium habuisset, sed dum per potentiam et insultus infidelium virorum ipsum monasterium fuisset exustum et funditus concrematum, propterea instrumenta in eodem consumpta et concremata extitissent, et ob hoc libertates et possessiones ejusdem alienatae. Supplicavitque nobis idem abbas humiliter et devote, ut eidem monasterio ob reverentiam beati Georgii aliquo relevationis succursu accurrere dignaremur. Et quia nos sancta mater ecclesia a puerilis aetatis nostrae exordiis alterius subventione carentes nutricis officio ac matris pietate suscepit, laboribus et expensis, ac a faucibus hostium ereptum, ad regni nostri gubernacula praeservando provexit, non ut ingratitudinis filii imprecatione contraria eidem recompensantes, sed ut recognitores accepti beneficii, pacis pietate remunerationisque beneficio, sanctae ecclesiae resarcire cupientes, ut praenominatum monasterium e tantis anxietatibus et inopiis ad cultum divini nominis temporibus nostris possit relevari, hujusmodi gratiae praerogativa, quamvis satis minima esse videatur, respectu eorum, quae facere intendimus, in futurum eidem duximus occurrendum, ut possessiones, quas praenominatum monasterium ad praesens habere demonstratur, aut extunc in futurum per nostram restitutionem habere poterit, nullus omnino hominum, tam ratione juris patronatus, quam ratione alicujus dominii, in parte vel in toto, in redditibus vel servitiis, pro se aliquid possit aliquomodo vendicare, nec manus suas intromittere ad easdem, nisi abbas dicti monasterii pro tempore constitutus pro commodo dicti monasterii disponat I.
