Püspöki körlevelek 1899 (Szombathely, 1900)
— 3 — est alti officii onus gravius seniles premere humeros, sed hoc respectu Ecclesia tenet ab alto promissum, pignus tutaminis contra omnem humanam infirmitatem. Quid refert symbolici navigii gubernaculum debilibus commissum esse manibus, cum novimus in puppi vigilare et gubernare invisum divinum navis rectorem? Benedicta sit virtus brachii sui, et misericordiarum suarum multitudo. Suos bene feret fructus annus iubilaei, Domine Cardinalis, quemadmodum sperat et precatur Sacrum Collegium. Feret eos certo, cum in opere iuvandi animos sollicitudini Ecclesiae semper iunguntur potentes gratiae influxus. Ecce iam in umbra maiorum Basilicarum religiosi sensus conspicue cernitur motus. Incolarum Urbis pietati digne respondet illa advenientium ab exteris oris ; hos et illos sine discrimine complectitur, sicuti filios, Petri civitas, et indulgenti bonitate eos iuvat, ut semet renovent in Spiritu, hoc est, ut semet reddant meliores, magis probos, misericordiores, iustiores, pronatiores ad sustinenda forti animo aspera vitae moralis certamina. Hoc intenditur, hoc quaeritur ritu speciali per decursum anni sancti. Si alii ex hac traditionali caeremonia occasionem sumere volunt calumniandi et vilipendendi, Deus illis ignoscat ; carnalis oculus in materia fixus nil nisi materiam videt. Sed ubi vel parum perpenditur in mundo eminere primumque locum tenere ordinem bonorum infinite maiorum omni materiali utilitate, quaenam anima honesta nollet revereri intenta Sedis apostolicae, quando extraordinaria industria se nuntiam ministramque facit spiritualis renovationis ? Et Roma Christiana nunquam apparet tanto sibi similis, quanto in medio harum cararum serenarumque solemnitatum fidei. Sunt hae solemnitates sua recurrentia memorabilia festa, sunt hae vera sua festa, quia efflorescunt spontanee ex interno suo esse, et excelsae suae iunguntur destinationi, quam vis creata mutare nequit. Profanae manifestationes, scenae sacrilegae possunt, permittente Deo, locum habere super Romae solo, ast haec non sunt romana. Gratias Vobis agimus Venerabiles Fratres, pro amabilibus Vestris sensis, quae denuo testati estis ore venerandi Vestri decani, et magis adhuc pro constante Vestra devotione, quae Nobis semper fuit et est maximorum solatiorum humanorum unum. Caeterum ne videatur Vobis ab indole hodierni anniversarii alienum, cum Vos invitamus, ut Vos Nohiscum coniungatis in sancta unitate precum per intentionem plene conformem praescriptis illius evangelicae caritatis, quae nec distantiam loci novit nec differentiam gentium. Supplicemur uno corde omnes Domino, velit respicere misericors sanguinolentum bellum, quod a mensibus bellatur in africana terra, nolitque permittere, ut illud progrediatur ulterius. Omnes sunt filii sui et fratres Nostri qui ibidem certant in duro agone anxietatum bellicorumque periculorum, et iam nimiae sunt hinc et illinc victimae. Velit Deus benedictus paterno oculo eos respicere, extinguere iras, et conducere corda ad reciproci moderaminis propositum et ad concordiam, ita ut possint redire quam primum ad amicitiam sinceram, firmam, consecratam in mutuo osculo pacis et iustitatae. Tamquam pignus coelestium favorum et testimonium Nostri amoris impertimus e toto corde Sacro Collegio, episcopis, praelatis et omnibus Nobis adstantibus benedictionem apostolicam.
