Püspöki körlevelek 1885 (Szombathely, 1886)

39 — ILLME AC RME DOMINE! Infandum incestus flagitium peculiari semper odio sancta Dei Ecclesia pro­­sequuta est, et summi romani Pontifices statuerunt, ut qui eo sese temerare nonc erubuissent, si ad apostolicam Sedem confugerent petendae causa dispensationis' super impedimentis matrimonium dirimentibus, eorum preces, nisi in eis de admisso scelere mentio facta esset, obreptionis et subreptionis vitio infectae haberentur atque| ideo dispensatio esset invalida ; idque ea sanctissima de causa cautum fuit, ut ab hoc gravissimo crimine christifideles arcerentur. Elanc s. Sedis mentem testantur tum alia documenta, tum decretum, quod novissime supremum sanctae romanae et universalis Inquisitionis consilium, ipso ad­­probante romano Pontifice, feria IV. die i augusti 1866 tulit, quod est huiusmodi „subreptitias esse et nullibi ac nullo modo valere dispensationes, quae sive directe ab apostolica Sede, sive ex pontificia delegatione super quibuscumque gradibus pro­hibitis consanguinitatis, affinitatis, cognationis spiritualis nec non et publicae hone­statis conceduntur, si sponsi ante earundum dispensationum executionem, sive ante sive post earum impetrationem incestus reatum patraverint ; et vel interrogati, vel etiam non interrogati, malitiose vel etiam ignoranter reticuerint copulam incestuosam inter eos initam sive publice ea nota sit sive etiam occulta, vel reticuerint consilium et intentionem qua eandem copulam inierunt, ut dispensationem facilius assequeren­tur.“ S. Poenitentiaria vestigiis insistens supremae Inquisitonis id ipsum die 20 iulii 1879. statuit. Verum cum plurimi sacrorum antistites sive seorsum singuli, sive coniun­­ctim s. Sedi retulerint, maxima ea de causa oriri incommoda cum ad matrimonia­lium dispensationum executionem proceditur, et hisce praesertim miseris temporibus in fidelium perniciem non raro vergere quod in eorum salutem sapienter inductum fuerat, Sanctissimus D. N. D. Leo divina providentia Papa XIII. eorum postulatio­nibus permotus, re diu ac mature perpensa, et suffragio adhaerens Eminentissimo­­rum S. R. E. Cardinalium in universa Christiana republica una mecum inquisitorum generalium, hasce litteras omnibus locorum ordinariis dandas iussit, quibus eis no­tum fieret, decretum superius relatum s. romanae et universalis Inquisitionis et s. Poenitentiariae, et quidquid in eundem sensum alias declaratum, statutum aut stylo Curiae inductum fuerit a se revocari, abrogari nulliusque roboris imposterum fore decerni ; simulque statui et declarari, dispensationes matrimoniales posthac conce­dendas, etiamsi copula incestuosa vel consilium et intentio per eam facilius dispen­sationem impetrandi reticita fuerint, validas futuras : contrariis quibuscumque etiam speciali mentione dignis minime obstantibus. Dum tamen ob gravissima rationum momenta a pristino rigore hac super re Sanctissimus Pater benigne recedendum ducit, mens Ipsius est, ut nihil de hor­rore, quod incestus crimen ingerere debet, ex fidelium mentibus detrahatur; imo vero summo studio excitandos vult animarum curatores, aliosque quibus fovendae inter christifideles morum honestatis cura demandata est, ut prudenter quidem, prout rei natura postulat, efficaciter tamen elaborent huic facinori insectando et fidelibus ab eodem, propositis poenis quibus obnoxii fiunt, deterrendis. Datum Romae ex cancellaria S. 0. die 25 iunii 1885. Addictissimus in Domino R. Card. MONACO. 1974. nr. Litterae S. Officii, quibus declaratur, 'alere dispen­sationes super gradibus pro­­iibitis consan­guinitatis, affi­nitatis etc. obtentas, reti­cita copula carnali. T

Next

/
Thumbnails
Contents